http://cezartradukoj.blogspot.de/2014/04/erich-fried-maro-prozpoemtraduko.html



Erich Fried
Maro


Se oni venas al la maro,
oni eksilentu
ĉe la lastaj herbotigoj
oni perdu la fadenon
kaj enspiru la salan ŝaŭmon
kaj la akran sibladon de la vento
kaj elspiru
kaj ree enspiru.

Se oni aŭdas segi la sablon
kaj paŝante la frotadon de la ŝtonetoj
en longaj ondoj,
oni finu devi
kaj nenion plu volu krom voli
nur maron.
Nur maron.


Erich Fried
Meer


Wenn man ans Meer kommt
soll man zu schweigen beginnen
bei den letzten Grashalmen
soll man den Faden verlieren

und den Salzschaum
und das scharfe Zischen des Windes einatmen
und ausatmen
und wieder einatmen

Wenn man den Sand sägen hört
und das Schlurfen der kleinen Steine
in langen Wellen
soll man aufhören zu sollen
und nichts mehr wollen wollen nur Meer
nur Meer