http://cezaroriginaloj.blogspot.de/2015/03/cezar-laute-kaj-mallaute-prozpoemo.html

http://hansgeorgkaisergedichte.blogspot.de/2015/03/hans-georg-kaiser-laut-und-leise.html


Cezar
Laŭte kaj mallaŭte


Esti mallaŭta ne estas malforto,
se ĝi estas devigita.
Esti laŭta ne estas krimo,
se la cirkonstancoj postulas tion.
Laŭteco estas, ĉar estas mallaŭteco.

Mallaŭtecon oni ne rajtas ordoni,
ĉar tiukaze estus jam nur mortula kvieto,
devigita tombeja paco.
Tiukaze eble estus la frido en la malsanulejo,
la indiferenteco de la parencaro,
la malespero kaj timo
de la neamataj.

Laŭta oni ne estu pro malico,
ĉar tiukaze estus nur senrespekto kaj stulto
esti laŭta.

Oni kisas laŭte kaj mallaŭte.
Mallaŭta kanto povas movi milionojn de homoj.
Sed ankaŭ brua marŝmuziko.
Laŭtaj estas la buldozoj kaj la foirejaj kriistoj,
mallaŭtaj estas enamiĝintoj ĉe finna tango.

Bonŝancaj estas tiuj, kiuj ne devas esti mallaŭtaj.
Malfeliĉaj tiuj, kiuj elkrias sian vunditecon.




Hans-Georg Kaiser
Laut und leise

Leise sein ist kein Versagen,
wenn es aufgezwungen wird.
Laut sein ist kein Verbrechen,
wenn es die Umstände erfordern.
Lautes gibt es, weil es das Leise gibt.

Leise sein darf nicht verordnet werden,
denn dann ist es nur noch Totenstille,
erzwungene Friedhofsruhe.
Dann ist es vielleicht die Kälte im Krankenhaus,
die Gleichgültigkeit der Angehörigen,
die Verzweiflung und die Angst
der Ungeliebten.

Laut sein darf man nicht aus Gemeinheit,
denn dann ist es rücksichtslos und dumm
laut zu sein.

Geküsst wird laut und leise.
Ein leises Lied kann Millionen bewegen,
ein lärmender Marsch aber auch.
Laut sind die Bulldozer und die Jahrmarktschreier,
leise Verliebte beim finnischen Tango.

Glück haben jene, die nicht leise sein müssen.
Unglücklich sind die, die ihre Verletzungen herausschreien.