http://cezaroriginaloj.blogspot.de/2012/06/poeto-kaj-vodkobotelo-kaj-glaso.html


Cezar
Poeto kaj vodkobotelo kaj glaso


Se la glas' rapide trinkas,
la botelspegulo sinkas.
"Vodkon lante trinku bone",
diras la poet' admone.

Se botel' pro em' elkoras,
ĝin la glas' des pli adoras.
"Vodkokiso gustas bone",
gluglas la botel' ĝojtone.

"Vodko estas ĉarma nomo",
tintas plu la glas' laŭ homo.
"Kun kunpuŝ' ni ofte tintu,
la poeto ne forintu."

Tre la glas' la vodkon ŝatas,
ĉar 'Botel' ĝin grate flatas.
Ke damaĝas homhepaton,
eĉ ne vekas et-kompaton.

Kiam la botel' malplenis,
la poeto tuj eksplenis!
Do la glason li flankĵetis,
kaj enreve novan petis.

Sed la glaso displitiĝis,
la botelo time kriĉis.
Ambaŭ trovis sin en kelo,
en rubujo en malhelo.

Tie nun la geo kuŝas,
tie ree sin ektuŝas.
Ĉar la ge' jam malutilas,
ĝi ne plu en lumo brilas.

La poeto, tiu nulo,
sin aĉetas sen skrupulo
novan glason kaj botelon,
plu ebrie serĉas belon.

Sen util' la geo kaŭras
kaj neniu ĝin bedaŭras.
Skribas la poet' kun fio,
ke drinkad' ne estas ĉio.