http://traven-esperanto.blogspot.de/2012/03/brikofaristo-vii-ret-marut-la-memulo.html





Ret Marut
La memulo



Eldonis La Brikofaristo por la komunumo de la memuloj

Folio 1 ---------------Unua de majo 1919-------- Bataltempo I.


Malproksime de la laŭta hela tago,
tamen neŝanĝeble proksima al ĝi,
mi estas,
dum mi spiras,
dum la suno brilas al mi.
Kaj ĉar homo mi estas,
polvo estis, polvo estas kaj polvo estos,
sed SPITE al Vi, Dio, kaj tamen
sinjoro inter sinjoroj
kaj reĝo inter reĝoj.
La amaso estas morto.
Nur mi estas, la soleculo, la vivanto,
mi, la U N U N U R A,
mi, kiu apartenas al si mem,
mi, kiu estu al si mem,
netuŝebla, netrovebla,
propreca, unikeca,
unueca kun la universo,
la estanta por si mem.
Mi, la MEMULO.

Rimarkoj:
Ret Marut estas la pseŭdonimo, kiun Traven uzis, antaŭ ol li fariĝis B.Traven. La teksto ekestis, kiam li eldonis kiel ununura, kun la helpo de Irene Memet, ekde septembro de la jaro 1917 en Germanio kontraŭmilitan gazeton: Der Ziegelbrenner (La brikofaristo). Kiel tiu gazeto ankoraŭ antaŭ la fino de la Unua Mondmilito povis trapasi la cenzuron, estas ankoraŭ nun enigmo.Tute klare ekkonebla estas la influo de la Stirner-libro: „La unikulo kaj ties propraĵo“. En tiu tempo la pli posta B.Traven ankoraŭ estis tre forte influata de la filozofio de Stirner. Tio neniam tute perdiĝos, kvankam aliaj filozofoj kaj pensuloj kiel Malatesta, Marx kaj Engels aldoniĝis. La tradukado de la teksto estas iom komplika, ĉar „allein“ en la germana lingvo signifas kaj „sola“ kaj „ unueca kun la universo“, en la ĉiutaga uzo oni pensas nur pri „sola“, tre verŝajne la vorto estas konscia vortkreado de la germanlingvaj mistikuloj. Pri la mistikuloj verkis Gustav Landauer, batalkunulo de Marut, tutan libron. (cez)

El Karl S. Guthke, „B.Traven Biografio de enigmo“
Tradukis Hans-Georg Kaiser

Ret Marut
Der Selbe




Herausgegeben vom Ziegelbrenner für die Gemeinschaft der Selben
Blatt 1 ----------------1. Mai 1919 ---------------------------------Kampfzeit 1

Der Selbe

Fern dem lauten hellen Tage
Dennoch ihm nah unabänderlich
Dieweil ich atme
Dieweil mir scheinet die Sonne
Und weil ich bin Mensch
Staub war, Staub bin und Staub werde sein
Aber Trotz dir, Gott, und Trotz dir
Ein Herr unter Herren
Und König unter Königen
Masse ist Tod
Ich Allein der Lebende
Ich Allein der Lebendige
Mein Wille, mein Denken
Ich der ALLEINIGE
Ich, der Mir Selbst gehört
Ich, der Mir Selbst sei
Unberührbar, unauffindbar
Der Eigene, der Einzige
Der Alleinige, der Sich-selbst-seiende
Ich, der S E L B E.