cezartradukoj.blogspot.de/2013/05/jan-skacel-la-grundo-prozpoemo.html

Jan Skácel
La grundo


Memoru, kiel ni kolektis
ĉe la ŝirmdomo la krion
de la sovaĝaj anseroj.

La lago estis malplenigita por la vintro.

Super la nigra grundo -
en severaj kaj disŝiritaj vicoj
flugis la aroj.

El la flugiltegmentoj
mi kunmetis la propran grundon.

Jan Skácel
El: Prammono por Karono. poemoj

"Jan Skácel estas aŭgura bildoforta poeto... Li atingis la plej ekstreman kunigon de abstrakta kaj konkreta realecoj kaj rigardas kontente kiel kormorano; pli li ne donas, kaj pli ankaŭ ne necesas...

Jan Skácel
Der grund


Erinnere dich, wie wir am hegerhaus
den schrei einsammelten
der wildgänse.

Der teich war für den winter ausgelassen.

Über dem schwarzen grund -
in strengen und zerrissenen reihen
flogen scharen.

Aus den flügeldächern
legte ich den eigenen grund zusammen.

Jan Skácel
Aus: Fährgeld für Charon. Gedichte


"Jan Skácel ist ein hellsichtiger, bildkräftiger Poet... Er hat die äußerste Verkürzung von abstrakter und konkreter Wirklichkeit erreicht und blickt zufrieden wie ein Kormoran; mehr nicht, mehr gibt es nicht. Mehr muß denn auch nicht sein..." Helmuth de Haas