This form is secure
Send a message
Search for a member
This post is public
Eduard Mörike
Printempo
Printempo
Rubandbluon la printemp'
lasas flirti enaere.
Dolĉas la odor' surtere,
vagas tra la land' laŭ temp'.
Revas la viol',
ke ĝi sin prezentas.
Jen, harp' fora, softa son' en sol'.
Temp' printempa, vin
mi enkore sentas.
tradukis Cezar
Eduard Mörike
Frühling
Frühling
Frühling läßt sein blaues Band
Wieder flattern durch die Lüfte.
Süße, wohlbekannte Düfte
Streifen ahnungsvoll das Land.
Veilchen träumen schon,
Wollen balde kommen.
Horch, von fern ein leiser Harfenton!
Frühling, ja du bist's!
Dich hab ich vernommen!
PS: La poemon bele ilustritan vi trovas ankaŭ ĉe Elbertinum:
Elbertinum instigis min traduki tiun brilan juvelon de la germana poezio. Mia versio ne estas tute tiel bela kiel la originalo. Apenaŭ eblas redoni la delikatan sorĉon de tiu poemo. Printempa diveno kaj poezio en tiu poemo tiel perfekte kunfandiĝas, ke la poemo per tio fariĝas mem printempoheroldo kaj la printempo fariĝis tiel mem bela poemo. Se sinjorino Idealo kaj sinjorino Realo kisas sin, ekestas granda arto. Granda arto ne devas krii, por ke oni aŭdu ĝin. Granda arto kaŝiĝas en via tremanta koro, kaj se vi ne sentus tion, jen tute decida sento mankus al vi. Tiukaze vi estus nur plu maŝinhomo. Sed homoj, kiuj ne sentas la sorĉon de l' printempo apenaŭ ekzistas, ĉar la homoj ĉiuj estas bonaj laŭ potencialo, kaj ne bestaĉoj. (cez)
translate into English
C.WILDA (WILDWUCHS) says: