This form is secure
Send a message
Search for a member
This post is public
Eduard Mörike
Printempo
Rubandbluon la printemp'
lasas flirti enaere.
Dolĉas la odor' surtere,
vagas tra la land' laŭ temp'.
Revas la viol',
baldaŭ sin prezentas.
Jen, harp' fora, softa son en sol'.
Temp' printempa, vin
mi enkore sentas.
tradukis Cezar
Eduard Mörike
Frühling
Frühling läßt sein blaues Band
Wieder flattern durch die Lüfte
Süße, wohlbekannte Düfte
Streifen ahnungsvoll das Land
Veilchen träumen schon,
Wollen balde kommen
Horch, von fern ein leiser Harfenton!
Frühling, ja du bist's!
Dich hab ich vernommen!
PS: La poemon bele lustritan vi trovas ankaŭ ĉe Elbertinum:
Elbertinum instigis min traduki tiun brilan juvelon de la germana poezio. Mia versio ne estas tiel bela kiel la originalo. Apenaŭ eblas redoni la sorĉon de tiu poemo. Printempa diveno kaj poezio en tiu poemo tiel perfekte kunfandiĝas, ke la poemo per tio fariĝis mem printempoherolda floro kaj la printempo fariĝis mem bela poemo. Se sinjorino Idealo kaj sinjorino Realo kisas sin, ekestas granda arto. Granda arto ne devas krii, por ke oni aŭdu ĝin. Granda arto kaŝiĝas en via tremanta koro, kaj se vi ne sentas tion, io tute decida mankas al vi. Tiukaze vi estas nur plu maŝino. Sed hiomoj, kiuj ne sentas la sorĉon de l' printempo apenaŭ ekzistas, ĉar la homoj estas ĉiuj bonaj laŭ potencialo, kaj ne bestaĉoj.
C.WILDA says:
Cezar (Kaiser)pro says:
http://www.ipernity.com/blog/elbertinum/243225
Elbertinum instigis min traduki tiun brilan juvelon de la germana poezio. Mia versuio ne estas tiel bela kiel la originalo. Apenaŭ eblas redoni la sorĉon de tiu poemo. Printempa diveno kaj poezio en tiu poemo tiel perfekte kunfandiĝas, ke la poemo per tio fariĝis mem printemoheroldo kaj la printempo fariĝis mem bela poemo. Se sinjorino Idealo kaj sinjorino Realo kisas sin, ekestas granda arto. Granda arto ne devas krii, por ke oni aŭdu ĝin. Granda arto kaŝiĝas en via tremanta koro, kaj se vi ne sentas tion, io tute decida mankas al vi. Tiukaze vi estas nur plu maŝino. Sed hiomoj, kiuj ne sentas la sorĉon de l' printempo apenaŭ ekzistas, ĉar la homoj estas ĉiuj bonaj laŭ potenco, kaj ne bestaĉoj.