Cezar: Lernu stelojn flari (originala poemo)

Iom facilanime porrima, agrabla, bona. Mi bedaŭras, ke ne aperas literatur-specialistoj por komenti...

Cezar

Rimi nur por rimi

( de literaturspecialistoj al poetoj)

1
Rimi nur por rimi
estas grave krimi.
Se vi tamen faras,
la poemo 'knaras'.

2
Rimu ne hazarde
aŭ hazarde arde.
Se poet' porrimas,
li perrime krimas.

3
Rimu serioze,
ne tro loze roze.
SE LAŬ NI vi rimos,
ni vin tuj estimos!

Ĉar kelkaj fruaj poetoj de Esperanto ege ĉasis rimojn (kaj eble samtempe ili havis ne tre vastan vorttrezoron),, mi pensas, ke tre multaj rimoj estas (nun jam) multe uzitaj (multe uzitaj iam antaŭe, evidente). La rimon rimo/krimo ekz. uzis certe Kalocsay. Memkompreneble, nova kunteksto ofte liveras ion grave aŭ malgrave novan. Nu, mi pensas, ke oni iam povas renkonti rimojn tre efektajn, artajn, novajn, sed ankaŭ rimojn nur kontentigajn oni rajtas uzi. Tio estas agrabla post legado de tute misformitaj strofoj, kiajn ja oni povas trovi en Esperantaj revuoj tra niaj pli ol cent jaroj.

Certe la peno de Kalocsay akceptigi asonancojn (kiujn hungaroj emas nomi same rimoj) estis
utila por Esperanto (mi scias, ke tute ne ĉiu konsentas pri tio). Estas pli bone havi tre variajn
versofinojn, inter kiuj, mi diru, kelkaj aparte ipmresas, ol renkonti malmultfajn versofinojn tre-tre ofte.

Dankon pro la komento. Entute mi konsentas al vi, sed neuzantoj de asonancoj estas simple poetaj barbaroj, jam Heine regis la asonancojn perfekte:

Heinrich Heine


Kun obstin' tra l' anim'
iras tintilado.
Sonu, kanto kun inklin'
monden en beato.

Iru son' ĝis la dom',
kie floroj ludas.
Se jen kreskas roz' en fon',
diru: Mi salutas!


tradukis Cezar



Heinrich Heine

Leise zieht durch mein Gemüt
liebliches Geläute.
Klinge, kleines Frühlingslied,
kling hinaus ins Weite.

Kling hinaus, bis an das Haus,
wo die Blumen sprießen,
wenn du eine Rose schaust,
sag, ich lass sie grüßen.


PS: Senpene mi estus povinta komenci la poemtradukon tiel: "Kun sublim' tra l' anim'"... sed mi ne faris tiel, ĉar la rimoj ne estu puraj, ĉar ja ankaŭ la rimoj en la originalo de Heinrich Heine ne estas puraj. Certe tio estis lia precipa intenco.

La poemo estas kvazaŭ modelkazo por tute nepura kaj tamen tre bela poemo. Laŭ mia opinio la filozofie eltrovema poeto volis pruvi, ke malpuraj rimoj ne nepre devas esti malpli taŭgaj ol puraj. Tiun opinion havis ankaŭ Kaloĉaj.

La E-poezio estus mizere malriĉa, se ĝi limiĝus je puraj rimoj. Eĉ la plej laŭta tintilado per puraj rimoj ne povas kaŝi la konatan veron, ke la homoj ludas sur tre diversaj muzikiloj, kaj sekve ankaŭ eksperimentas pri tre diversaj rimeblecoj. Cetere, en kantoj la eksperimentemo rilate al malpuraj rimoj estas multe pli granda ol en tielnomataj klasikaj poemoj. Je la unua rigardo tio estas perpleksiga, sed muzikistoj ja pli konscias pri tio ol aliaj, ke la muziko ne devas konsisti nur el harmonioj, tio estus terure enuiga. La homara emo dialektike rafini kion ajn, montriĝas ankaŭ en la liriko. (Cezar)

Tiuj eble nur post mia morto aperos, ĉar mi tiam ne plu povos mordi ilin persone. Sed vi pravas, estas domaĝe, ke la literaturspecialistoj faras tion, kion ĉiuj faras - nome moviĝi en klikoj kaj klanoj. Kiu ne apartenas al tia kliko aŭ al tia klano, tiu ne indas mencion. La mondo estas tiom justa! Malplimultuloj de malplimultoj decidas, ne tiuj, kiuj scias ion.

Tre bele!

Cezar

Mi dankas!

Mi dankas per kliniĝo,
sed ne pro superstiĉo!
Mi dankas pro inklino
kaj ne pro via sino.

Mi dankas tre amike,
sed eble tro komplike.
Mi dankas ja por danki,
sed ne por vin ĉeflanki.

Leginte min, vi fidas,
eĉ se la edzo ridas.
Mi dankas el la foro,
pro via korfervoro!

Nekredeble bele!
Ne dankine kara Cezar!
Ĉi-hore kutime mi ne sidas ĉe komputilo sed hodiaŭ jes feliĉe.
Precipe mi tre ĝojas, ke mi tuj komprenis pri via komplika danko. Hahaha...
Bonan nokton!

Bonan maten-tagnokton:)!

Kara Cezar!
Pro via bela poemo super mi jus tradukis en Esperanto mian poemon pri la steloj, kiun mi verkis antaŭ longe.
Kompreneble ĝi tute ne aspektas kiel vera poemo sed iel mi emis montri al vi la mian.
Eĉ mi ne sukcesis trovi ĝian taŭgan titolon en Esperanto.
Jen estas ĝi.


Estis lumo



Post la noktomezo,
en kiu mi ne povis dormi.
kuŝante sur la lito
mi rigardas stelojn
tra la fenestro de la dormĉambro.

Kiom da jarmiloj ili kuris por atingi nin?
Ekflugas mi por ilin akcepti.
mi atingis la stelojn finfine.
Fariĝis jam mi la stelo,
kiu rigardas tersuben.

klare videble,
kviete dormantan mian edzon,
kies unu mano varma
estas sur mia brusto nuda.

Estis lumo,
ĉar mi malfemis la okulon
ĵusta tempe.
(07.01.2010)


눈을 여니




잠이 오지 않아
자리에 누운 채
침실창으로 별들을 본다

저 별들은
얼마나 오랜 세월 달려 왔을까

별마중 가다
어느새 별에 닿아
마침내 별이 되어

내 가슴에 한 손 얹고 곤히 잠든
남편을 내려다 본다
아, 눈을 여니 빛이 있는 것을
(2005.8.13)

Song Jeon-ok

Stelolumo


Post la noktomezo,
en kiu mi ne povis dormi,
kuŝante sur la lito,
mi rigardis stelojn
tra la fenestro
de la dormĉambro.

Kiom da jarmiloj ili kuris por atingi nin?
Ekflugis mi por ilin akcepti.
Mi atingis la stelojn finfine.
Fariĝis mi jam unu el la steloj,
kiuj rigardas Teren.

Klare videble jen mia
kviete dormanta edzo,
unu el liaj manoj varmaj metita
sur mian mamon nudan.

Eklumiĝis,
ĉar mi malfemis la okulojn
ankoraŭ ĝustatempe.
(07.01.2010)


PS: Jen rapida provo de korekto fare de mi. La poemo tre plaĉas al mi:). Dankon!