Al Forironta Amiko

amiko Barboza el Brazilo

Al Forironta Amiko
amiko Barboza el Brazilo
S-ro J.Barboza el Brazilo bedaŭrinde foriros. Por rememorigi sian efemeran vivon en Changchun urbo, mi antaŭverkas ĉi poemon donaci al li.

Vi alvenis de’ l forfora lando,
La ĉefurbo estas Brazilio.
Por amata lingvo Esperanto
Ekis via nova kapstacio.
Tuŝis vi Ĉinion antikvecan,
kie estas fremda kaj mirakla.
Kio estas jen respondo deca?
Nia lingvo estas senobstakla.

Miras kore vi La Grandan Muron.
Ĝi flamigis vin de l’ fantazio.
Vidu L’ Imperestran Placan turon!
Vi admiras ĝin kun l’ emocio.
Amikeco restas longe tie,
Kie vivas vi kun karmemoro.
Hejmsopiras vi ja nostalgie,
La plej karas l’ amikeca koro.

L’ ama spuro restis ĉiam tie,
L’ amikeca arbo verdos glore.
Ne forgesu l’ belajn tagojn plie,
Nian lingvon amas ni elkore.
Pro apero
via ni ĝojegis,
Ni babilis eble vidalvide.
Morno foririĝa nin nun regis.
Mi ne vin videblos plu kunside.

Verkita de Celumio

2003-06-27