Ruĝaj fiŝetoj de Raymond Schwartz (La ĝoja podio)

Pri miaj fiŝetoj estas tuta kaj teda historio: sed mi rakontos ĝin al vi.

Kial mi enkondukis en mian hejmon ruĝajn fiŝetojn? Unue, ĉar estas tuta laŭmoda pasio okupiĝi nun pri fiŝbredado, due ĉar fiŝoj estas afablaj kunuloj, kiuj nek tro bruas, nek malpurigas la ĉambrojn kaj kies apetitbezonoj ne pezas tro senteble sur mezburĝa budĝeto, trie kaj ĉefe, ĉar oni donacis ilin al mi.

Kompreneble, la ĝentila donacanto ne alportis la fiŝojn pakitaj en papero sed naĝantaj en glaseto kun tiom da akvo, kiom kvar fiŝetoj nepre bezonas por spiri libere kaj tamen ne droni. Do, urĝe necesis antaŭ ĉio; akiri komfortan vitran ujon por loĝigi la fiŝojn laŭ la plej elementaj postuloj de humaneco. Bona, taŭga ujo kostas minimume 18 frankojn. Tion lerta vendisto tre sukcese klarigis al mi. Plue, por krei ĉirkaŭ la fiŝetoj hejmecan pejzaĝon, la sama vendisto altrudis al mi du akvoplantaĵojn kaj dudek tri diversajn ŝtonetojn, ruĝajn, verdajn, bluajn, nigrajn, kiuj kostis preskaŭ samtiom, kiom safiroj, topazoj kaj rubenoj.Plej multaj estis bluaj, ĉar laŭ diro de la kompetenta vendisto, ilin la fiŝoj preferas. Ili estis ankaŭ la plej multekostaj. La fiŝoj havas strangajn preferojn. Mi aĉetis ankaŭ nutraĵojn kaj specialan reton por kapti la fiŝetojn ne difektante ilin.

Kiam mi alvenis hejme kun miaj diversaj aĵoj kaj iloj, tri fiŝetoj estis jam mortintaj. La kvara ankoraŭ vivis, sed nur tute provizore. Per nostalgia vostbato ĝi tre nete montris, ke io estas ne en ordo. Tuj mi venigis veterinaron, faman profesoron, specialiston pri fiŝaj malsanoj (iĥtiologo li titolis sin, aŭ simile). Kaj la fama profesoro senhezite diagnozis: "Kapdoloroj kun intestaj komplikaĵoj. Necesas tuj laksigi la pacienton". Bedaŭrinde la iĥtiologo forgesis kunporti la specialan laksigaparaton kaj li devis rapide reiri al sia kliniko. Kiam li revenis, ĉi tiun fojon kun la necesa aparato, la kvara fiŝo estis ankaŭ mortinta. La fama iĥtiologo tamen kalkulis du vizitojn. Estas regule.

Postrestis ĉe mi bela, granda vintra ujo, tute taŭga por enteni ruĝajn fiŝetojn; postrestis ankaŭ akvoplantaĵoj kaj diverskoloraj ŝtonetoj. Necesis do garni mian akvarion per ruĝaj fiŝetoj kiel eble plej fortikaj kaj bonkvalitaj. Tial mi enmetis en la ujon kvar ruĝajn fiŝetojn el ... celuloido. La efekto estas plej sukcesa. Kaj ankaŭ ili ne faras multe da bruo.