Karulo (Karles) *'s blog/

Kurioza kaj foje amuza rezonado de Osho / El curiós i divertit raonament d'Osho:

dotsub.com/view/dadd29de-cedd-4b11-9e33-f42d1420cfa3

Ĝi jam estas iom antikva ŝutaĵo sed eble povas levi la bonhumoron al kelkaj :)

labekbotelo.blogspot.com/2008/02/gramatiko-per-rekta-metodo.html

Aldone, la RM dua parto:

http://labekbotelo.blogspot.com/

Matar el temps és deixar que el temps et mati. (el de la guadanya sempre guanya)

Pasigaĉi la tempon estas lasi la tempon aĉigi vin ( la fatalo venkas ĉe finalo)

Follem follem, que el món s'acaba (grafit de la transició)

Ni fiku ni fiku, ĉar la mondo finiĝas (iama grafitaĵo de la hispana demokratiiĝo)

Una de dos, o me llevo a esa mujer o entre los tres nos organizamos (L.E. Aute)

Aŭ tion aŭ la alion, aŭ mi forprenas la inon aŭ ni tri organiziĝu (L. E. Aute, kantisto)

Quants més serem més riurem (gresca popular)

Ju pli ni estos des pli ni ridos (popola bonetoso)

No m'agrada la sopa (Mafalda)

Mi ne ŝatas la supon (Mafalda)

Eramos pocos y parió la burra (fatalisme popular)

Ni malmultis kaj akuŝis la azenino (popola ironio)

Jo sí que sé que sé molt poc, suposant que sàpiga el que sé. (Sócrates, júnior)

Mi jes, mi scias ke mi malmulte scias, supozante ke mi scias tion kion mi scias (Sokrato, ido)

Si hi ha crisi, perquè malbaratem el gas de l'aigua de Vichy? (Shin Chan)

Se ni estas en krizo, kial ni malŝparas la gason de la Vichy-sodakvo? (Shin Chan)

Hi ha una diferencia clara entre els simis i nosaltres però... per més que em rasco el cap no m'enrecordo (Homo Mollerusens)

Estas klara diferenco inter ni kaj la simioj sed...dum mi longe gratadas la kapon, mi ne memoras (Homo Cerbimmensus)

Laŭlonge de mia vivo -mi estas preskaŭ 50 jara- mi konstatis ke kredantoj kaj nekredantoj vivas la samajn travivaĵojn, ĝojigajn kaj malfeliĉigajn. Eventuala diferenco do, nur povas esti post la morto. Sed se la dio de la kredantoj amas la homojn senkondiĉe (dio estas pura amo, krome ni estas diidoj), tio signifas ke nekredantoj atingos la saman sorton kiel la kredantoj. Resume, ateistoj povas feliĉi nun sen dio kaj poste kun dio :)

L'abril vinent Barcelona es vestirà de verd. Una gran festa. l'ajuntament, una sala de concerts i alguns llocs d'ambient juvenil comptaran amb ambient esperantista. Si en voleu saber més, podeu visitar el meu bloc:

http://anoia-esperanto.blogspot.com/2009/03/abril-verd-verda-aprilo.html

La venonan aprilon Barcelono verdiĝos. popola ĉeffesto, urbodomo, koncertejo kaj junularaj renkontiĝejoj enhavos esperantan etoson. Bv. viziti mian apartan blogon por pli scii:

http://anoia-esperanto.blogspot.com/2009/03/abril-verd-verda-aprilo.html

Kelkaj deklaroj de la Papo endanĝerigas la vivon de miloj da homoj. Jen kampanjo por peti al li rekonsideron de liaj diraĵoj:

www.avaaz.org/es/pope_benedict_petition/?cl=205220995&v=3057

Vatikana rekomendo:

labekbotelo.blogspot.com/2008/01/vatikano-rekomendas.html

Un amic meu m'ha escrit un correu del qual n'extrec aquest fragment de la seva opinió sobre el tema ecològic:

El que sí m'adono és que aquest concepte convencional cristià de l'ànima nascuda amb la concepció i que després de la mort passa a la vida eterna ha marcat moltíssim a Occident.

Els occidentals no ens fem responsables de molts dels problemes de la Humanitat i del nostre planeta perquè creiem íntimament que un cop morts no tornem a aquest món i, per tant, no viurem les conseqüències en el futur dels nostres actes fets en vides anteriors. Això ha comportat, per a bé i per a mal, el caràcter de l'ésser humà occidental cristià.

També és extensiva aquesta visió per una persona jueva ó musulmana, en la part que coincideixen amb aquesta visió del més enllà. Fins i tot un no creient sovint pot ser l'expressió més radical d'aquesta visió, doncs pot creure encara menys en la responsabilitat futura dels seus actes.

Per sort, hi ha notables excepcions.

Iu mia amiko skribis al mi poŝton el kiu mi eltiras fragmenton kun sia opinio pri ekologia temo:

Tio pri kio mi ekkonscias estas ke la akceptita kristana koncepto pri la animo naskiĝinta dum la koncipiĝo kaj post la morto iranta al la eterna vivo, multe markis Okcidenton.

La okcidentanoj ne sentas sin respondecaj pri multaj el la problemoj de la homaro kaj de nia planedo ĉar ni intime kredas ke, post la morto, ni ne revenos al tiu ĉi mondo kaj, sekve, ni ne ricevos la futurajn postefikojn de nia agado en antaŭaj vivoj. Tion kunportis, bone aŭ malbone, la karaktero de la kristana okcidenta homo.

Tiu vidpunkto validas ankaŭ por judoj kaj islamanoj, ĉe la parto en kiu ili partoprenas la saman sintenon pri la postmorto. Eĉ ne-kredanto ofte povas esti konsiderata la plej radikala ekzemplo de tiu sinteno ĉar li eĉ malpli kredas pri la futura respondeco de siaj agoj .

Bonŝance ekzistas rimarkindaj esceptoj.