Karulo (Karles) * Published on February 15, 2008
by Karulo (Karles) *

Karulo (Karles) *'s blog

Browse posts
Rúbies 5
Posted on February 18, 2008
1 comment (latest 21 months ago)
La malindaj proverboj kaj u-diroj de Ludofiko
Posted on February 18, 2008
3 comments (latest 6 months ago)
Flugo sen ĉes'
Posted on February 17, 2008
Alia nekredeblaĵo
Posted on February 16, 2008
8 comments (latest 21 months ago)
Rúbies 4
1 comment (latest 21 months ago)
14 de februaro, Sankta Valenteno
Posted on February 13, 2008
4 comments (latest 21 months ago)
Rideton al fotilo
Posted on February 11, 2008
17 comments (latest 8 months ago)
Divenaĵo
Posted on February 10, 2008
5 comments (latest 21 months ago)
Trajno tra la bazaro
Posted on February 7, 2008

More information

This post is public
All rights reserved
  1. Read 793 times

Rúbies 4

Friday February 15, 2008 at 05:56PM

La vivo en Rúbies ĝenerale estis soleca krom semajnfine, kiam videblis diverstipaj ekskursantoj: skoltoj, biciklantoj, padmarŝantoj, ktp. tamen mi baldaŭ trovis "indiĝenan" amikon por temp' al tempa babilado. Li estis Joan, la bovpaŝtisto de la proksima vilaĝo, Santa Maria de Meià. Li venis ofte por kontroli sian bovaron migrantan tra la tieaj ebenaĵoj kaj deklivoj. Joan sufiĉe adaptiĝis al la bildo kiun mi antaŭhavis pri paŝtisto: homo aparta, kun profunda rigardo, iom ĉifvestita, afabla, rekta parolmaniero, scivolema, bazkulturita kaj kun mem-ellaborita vivfilozofio.

Kun li mi dividis miajn pensojn kaj mian noktan fajron. Li ne estis tre parolema sed per liaj okuloj mi sciis ke li bonvenigas min en sian mondon. Unu el la domoj de la vilaĝo, jam ruinigita, apartenis al lia familio kaj mi certas ke se ĝi estintus loĝebla, li estus invitinta min al ĝia uzo. Fakte li sugestis al mi konstrui tegmenton sur la domo en kiu mi apudtendumis, sed mi malfidis pri la fortiko de norda muro en kiu videblis longa fendo. Provizore la tendo estis pli sekura dormejo.

La prakabano
La prakabano
Pro tio aŭ alio, mi entreprenis praktiki domkonstruadon. Rúbies estis plenplena de brikŝtonoj, el ĉiuj formoj kaj mezuroj do, materialo certe ne mankus. Mi pensis pri la plej simpla rifuĝejo kiu venis al mia kapo: kelta kabano. Mi desegnis cirklon en iu ebena herbejo kaj situigis estontan pordon ĉe la flanko malpli punita de la ventoj. Mi tre malmulte planis. Mi simple komencis levi rondan muron kunigante ŝtonojn tute libere, sen glumaterialo. Tre baldaŭ mi konstatis kiom malsimpla estis la tasko. La unua tavolo rezultis laciga sed facila sed sekvanta tavolo, jam fariĝis kaprompilo ĉar ne temis nur pri envicigo sed pri ĝusta elektado de ŝtono kaj ĝusta formo, loko kaj pozicio. La afero pli kaj pli similis al ia praavo de la "tetris"-ludo. Kelkfoje mi pasigis duonhoron por trovi kaj meti la ĝustan ŝtonon ĉar mi devis provi kaj reprovi per diversaj kaj mi devis trapromeni la vilaĝon.

Venontfoje eble mi stokigos selektitajn ŝtonojn antaŭ komenci la konstruadon kaj ne rezignos pri cemento aŭ almenaŭ loka glumaterialo.

1 Comment / add your comment?

Manolopro says:
Belega serio! Mi avidas venontan epizodon...
Posted 21 months ago. ( permalink / translate )

Add your comment

Reply to this comment

Edit your comment

Please sign in to post a comment Sign in now?


rss Latest comments – Subscribe to the feed of comments related to this post.

 

Català | Čeština nové | 中文 | Deutsch | English | Español | Esperanto | Ελληνικά | Français | Galego | Italiano | Nederlands | Português | More...