This form is secure
Send a message
Search for members
This post is public
Estante, ŝi jam surprizas,
Brunblonda kaj altfigura.
Eĉ pense ĝuon provizas
Ŝia korpo mezmatura.
La altaj mamoj simbolus
(Se ŝi kuŝus en sereno)
Montetojn, kiuj aŭrorus
Sen neceso de mateno.
La mano de l’ brako blanka
Sin sternas en poz’ invita
Sur la elstaraĵo flanka
De l’ reliefo kovrita.
Ŝi logas kiel barkvelo.
Similetas al oranĝo.
Dio, ĉu mi pasaĝeros?
Malsato, kiam mi manĝos?
Fernando Pessoa Li-Mem
(tradukis Francisco Stefano Wechsler)
Fernando Pessoa
Cancioneiro, #120
Dá a surpresa de ser.
É alta, de um louro escuro.
Faz bem só pensar em ver
seu corpo meio maduro.
Seus seios altos parecem
(se ela estivesse deitada)
dois montinhos que amanhecem
sem ter que haver madrugada.
E a mão do seu braço branco
assenta em palmo espalhado
sobre a saliência do flanco
do seu relevo tapado.
Apetece como um barco.
Tem qualquer coisa de gnomo.
Meu Deus, quando é que eu embarco?
Ó fome, quando é que eu como?
Dorina says:
Augusto Fornitani says:
Ne estas mi la tradukanto.
Kiu tradukis ĝin estas Francisco Wechsler, eminenta esperantisto el Brazilo.
Sed mi konsentas, ke ĝi estas belega poemtraduko.
Augusto Fornitani edited this comment 7 months ago.
Erzsébet Tuboly says:
Imre Szabo says:
Vladimír Türk pro says: