Esperantlingva versio de Belle, kanzono de la muzikteatraĵo Notre-Dame de Paris

Muzikteatraĵo

En 1998, premiero de la spektaklo "Notre-Dame de Paris" lanĉis sukcesan turneon de tiu muzikteatraĵo en la franclingva mondo kaj en la tuta mondo. La artaĵo baziĝas sur la fama romano de Victor Hugo, kiu publikigis ĝin en 1831. La rakonton iel pli diskonigis Walt Disney per la movbilda filmo "La ĝibulo de Notre-Dame" en 1996. La muzikteatraĵo estas muzike kaj tekste valora. La tekstoverkisto estas Luc Plamandon kaj la komponisto Richard Cocciante. Belle en la franca signifas bela. En la rakonto, la koncerna belulino nomiĝas Esmeralda. Unu el la kanzono de la spektaklo ĝuste nomiĝas Belle (kiun vi povas aŭskulti per klako sur la ligilo). Jacques Le Puil faris el ĝi bonan tradukon (plibonigojn oni ŝuldas al Jean-Pierre Danvy kaj Francis Soghomonian). En la kanzono, pluraj enamiĝantoj de Bel' rakontas sian amturmenton kaj kaŝsentojn.

BEL' (BELLE)

(muziko : Richard Cocciante / paroloj : Luc Plamandon / elfrancigo : Jacques Le Puil, plibonigoj de Jean-Pierre Danvy kaj Francis Soghomonian)

Bel'

Jen vort' inventita nur por ĉi anĝel'

Dum la danco ŝia korp' 'stas tiu de l'

Birdeto, kiu estas preta por la flug'

Tiam infer' faligas min sub sia jug'

Sub ŝia rob' rigard' kaj nun tre vigla flam'

Ĉu mi do preĝon faru nun al Nia Dam' ?

El

Vi, kiu ĵetos ŝtonon al ŝi kun sever' ?

Sed tiam por li ne plu estos lok' sur ter'

Ho Lucifer'

Ho ! Lasu min nur fojon ja

Karesi la hararon de Esmeralda

Bel'

Ĉu diablo prenis ŝin por sia cel'

Por ke al Di' foraperu la aspir' ?

Ĉu do pro li naskiĝas nun amordezir'

Por malebligi la rigardon al ĉiel' ?

Prapeko certe restas en ŝi, jen makul'

Ĉu pro l' dezir' al ŝi mi iĝas nun aĉul' ?

Bel'

La ciganin', ĉiesulin' laŭ la najbar'

Subite portas ŝi la krucon de l' homar'

Ho ! Nia Dam' !

Ho ! Lasu min nur fojon ja

Eniri la ĝardenon de Esmeralda !

Bel'

Eĉ se l'okul' nigra estas sorĉopel'

Ĉu virgulin' estus plu nun ĉi anĝel' ?

Kiam ŝi ondas, ŝvebas mi pro la spektakl'

Sub ŝia rob' estiĝas ja vera mirakl'

Ho, amatin', ke malfidelu mi sen tim'

Antaŭ ol mi al la altar' kondukos vin

Bel'

Neniu vir' formetos la rigardon plu

Pro timo al ŝanĝiĝo en salo-statu'

Ho Liliflor'

Ne estas pastro mi kaj ja

Mi plukos la amfloron de Esmeralda

Esmeralda