Desegno kaj grafika projekto / Disegno e progetto grafico: Mariangela Zabatino
www.mariangelazabatino.it
-----------------------------------------------------------------------------------------------------



ŜEKSPIRO, LA VIRINO, LA REVO
(dulingva teksto esperantlingva/itallingva)

SHAKESPEARE, LA DONNA, IL SOGNO
(testo bilingue esperanto/italiano)



ESPERANTO

Mi tradukas ĉi sube la prezenton de la enhavo de la KD “Shakespeare, la donna, il sogno” (Ŝekspiro, la virino, la revo) verkitan de Valerio Vado, ĉefo de la muzikgrupo Rêverie, el Milano (Italujo).

Informoj pri kiel aĉeteblas la KD-n estas entenataj en la artikolo:
NE-ESPERANTISTA MUZIKBANDO ELDONIS DU ESPERANTLINGVAJN KANTOJN
(www.ipernity.com/blog/28233/81752)

Informoj pri la arta eksperimentado de Rêverie per Esperanto kaj informoj pri mia kunlaborado kun la grupo estas entenataj en la artikolo:
LA MUZIKGRUPO “RÊVERIE” KAJ ESPERANTO
(www.ipernity.com/blog/28233/81750)

-----------------------------------
Antaŭ kelkaj jaroj, ni ludis antikvan temon nomatan “la Follia” (la Frenezo), kies strukturon konsistigas fiksaj akordoj kun liberaj variacioj (simile al la nuntempa bluso). Serĉante tekston adapteblan al la muziko, ni trafis la Soneton 144an de Shakespeare (Ŝekspiro). Ĝia vortoj estis tiel taŭgaj por la muziko ke nia “Follia” - nun enhavata en nia antaŭa KD (“2004”) - iĝis unu el niaj pecoj plej ŝatataj kaj plej taŭgaj por malfermi koncertojn.
Ekde tiam, ni komencis legi ĉiujn sonetojn kaj ni faris multajn esplorojn pri la vivo de Ŝekspiro, pri lia epoko kaj pri la tiutempa muziko. Ni tiel enamiĝis al la sonetoj de “Old Will”, ke ni decidis dediĉi tutan KD-n al tiu tiel bela arta materialo.

Willson’s wilde - estas renesanca muzika peco por liuto, re-aranĝita por ses instrumentoj. Ĝi kvazaŭ estas prologo, en kiu oni povas “vidi” plurajn dram-personojn kiuj gaje sin prezentas sur la scenejo.

Sonetto 18 - Shall I compare thee to a summer's day? - Ĉi tie la muziko estas lumplena kaj dolĉa kiel la vortoj mem de la soneto.

Sonetto 8 - Music to hear, why hear'st thou music sadly? - Tiu ĉi estas muzika peco dividita en tri partoj, laŭ la skemo “Arioso/Recitativo/Aria” (Vastaspira/Recitativo/Ario) tipa de la barokaj kantatoj. Tiun ĉi strukturon ni elektis por sekvi kaj substreki ĉiujn sugestiojn de la teksto. Ni sentis ke simpla kanto-skemo ne estus sufiĉe taŭga!

A toy - Alia renesanca peco por liuto, re-aranĝita por pluraj instrumentoj kvazaŭ kiel malgranda, infaneca “fugato”. Ĝi kvazaŭ estas “jingle” (tintmotivo) aŭ paŭzo inter muzikaj pecoj pli “pezaj”.

Sonetto 47 - Betwixt mine eye and heart a league is took... - Tiu ĉi peco komenciĝas tre sobre, per voĉa linio preskaŭ senemocia, kiu iĝas pli kaj pli intensa dum la peco antaŭeniras: la observanto iĝis amanto!

Sonetto 147 - My love is as a fever, longing still... - Tiel kiel okazas rilate al la “Sonetto 8”, tiu ĉi estas peco dividita en pluraj partoj, laŭ la skemo “Aria/Recitativo/Aria/Aria” (Ario/Recitativo/Ario/Ario). La ĉiam ŝanĝiĝemaj sentoj de animo freneziĝinta pro amo bezonas plurajn muzikajn etosojn por esti esprimitaj!

Passamezzo antico - jen alia paŭzo, ĉi foje bazita sur antikva folka motivo, konata kiel "Greensleeves". La "passamezzo antico"-n (antikvan pasemezon) konsistigis “obstina baso” italdevena (akord-sekvenco stiligita, kiel la nuntempa bluso) sur kiu oni adaptis la muzikan temon.

O mistress mine - O mistress mine, where are you roaming? - Tiu ĉi estas renesanca kanto menciita de Ŝekspiro en “La 12a nokto”: nur la voĉa linio alvenis ĝis la nuntempo, do ni dekomence re-verkis ĝiajn harmonion kaj aranĝon. La duboj kaj la demandoj de la teksto estas muzike bilidigitaj per malpezaj sonoj (preskaŭ kiel en la muziko “ambient”) kaj per notoj longaj, por sugesti la malproksimecon de la du geamantoj.

Sonetto 130 - My mistress' eyes are nothing like the sun... - Mia amatino ne estas perfekta, sed kiom gravas? Mi amas ŝin eĉ pli, pro tio ke ŝi estas unika! Tiu ĉi estas la lasta muzikpeco de la baza muzikpecaro (tiu pri Ŝekspiro), kaj la teksto estas parodio pri la klasika ama soneto. La melodio estas subtenita fare de arpeĝoj de la du gitaroj kaj substrekita fare de du flutoj, en etoso tre varma kaj paŝtista.

Plurestantaj memoroj - la unua el la du “kromaj trakoj” (“bonus tracks”) en Esperanto. Ĉi tiu muzikpeco preskaŭ estas aparta muzikpecaro en si mem, kun muziktapiŝoj de sintezaj arĉinstrumentoj, kun “moog” (aparta sono de elektronika klavaro) kaj kun elvokiva solo de elektra gitaro en ĝia enkonduko. La ĉefa punkto de la teksto estas: ĉu en la memoroj plurestantaj estas indikata la sekvinda vojo?

Kiam alvenos la Fino - la dua kaj lasta trako en Esperanto. Ĝi estas tute malsama kompare al “Plurestantaj”... kaj, malgraŭ la titolo “morna”, esence ĝi estas rakonto pri espero, substrekita de la muziko.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Vizitu la albumon "Mi kaj la muzikgrupo Rêverie" ĉe la adreso:
www.tinyurl.com/reverie-andrea



ITALIANO:

Riporto qui sotto l’illustrazione del contenuto del CD “Shakespeare, la donna, il sogno” scritta da Valerio Vado, leader del gruppo musicale milanese Rêverie.

Informazioni sulle modalità d’acquisto del CD sono contenute nell’articolo:
GRUPPO MUSICALE NON-ESPERANTISTA PUBBLICA DUE CANZONI IN ESPERANTO
(www.ipernity.com/blog/28233/81752)

Informazioni sulla sperimentazione dei Rêverie con l’esperanto e sulla mia collaborazione con loro sono contenute nell’articolo:
IL GRUPPO MUSICALE “RÊVERIE” E L’ESPERANTO
(www.ipernity.com/blog/28233/81750)

-----------------------------------
Alcuni anni fa suonammo un antico tema detto "la Follia", una struttura ad accordi fissi con variazioni libere (tipo il blues oggi). Cercando un testo da adattare alla musica, incappammo nel Sonetto 144 di Shakespeare. Le sue parole si adattavano così bene alla musica che la nostra "Follia" inclusa nel nostro precedente cd (2004) divenne uno dei nostri brani più apprezzati ed un perfetto apri-concerto.
Da allora, cominciammo a leggere tutti i sonetti e facemmo molte ricerche sulla vita di Shakespeare, la sua epoca e sulla musica di quel periodo. Ci innamorammo così tanto dei sonetti di “Old Will” che decidemmo di dedicare un intero cd a un materiale così bello.

Willson's wilde - è un brano per liuto del rinascimento, riarrangiato per sei strumenti. E' una sorta di prologo, nei quale si possono "vedere" diversi personaggi che si presentano allegramente sulla scena.

Sonetto 18 - Shall I compare thee to a summer's day? - Qui la musica è luminosa e dolce come le stesse parole del sonetto.

Sonetto 8 - Music to hear, why hear'st thou music sadly? - Questo è un brano a 3 parti, secondo lo schema Arioso/Recitativo/Aria delle cantate barocche. Questa struttura è stata scelta per seguire e sottolineare tutte le suggestioni del testo. Sentimmo che un semplice schema-canzone non sarebbe bastato!

A toy - Un altro brano per liuto del rinascimento, riarrangiato per vari strmenti in una sorta di piccolo, infantile fugato. E' come un jingle o una pausa tra brani più "pesanti".

Sonetto 47 - Betwixt mine eye and heart a league is took... - Questo brano comincia in maniera molto sobria, con una linea vocale quasi priva di emozioni, che cresce in intensità man mano che il pezzo prosegue: l'osservatore è diventato amante!

Sonetto 147 - My love is as a fever, longing still... - Come il Sonetto 8, questo è un brano in più sezioni, secondo lo schema Aria/Recitativo/Aria/Aria. Le sensazioni sempre mutevoli di un animo impazzito per amore abbisognano di più di un'atmosfera per essere descritte!

Passamezzo antico - un'altra pausa, stavolta basata su un antico motivo folk, conosciuto come "Greensleeves". Il "passamezzo antico" era un basso ostinato di origine italiana (una sequenza di acordi stilizzata, come il blues oggi) sul quale venne adattato il tema.

O mistress mine - O mistress mine, where are you roaming? - Questa è una canzone del Rinascimento citata da Shakespeare ne "La 12ma notte": solo la linea vocale ci è pervenuta, così ne abbiamo scritto ex-novo armonia e arrangiamento. I dubbi e le domande del testo vengono dipinte in musica con suoni molto atmosferici (quasi "ambient") e note lunghe, a suggerire la distanza tra i due amanti.

Sonetto 130 - My mistress' eyes are nothing like the sun... - La donna mia non è perfetta, ma cosa me ne importa? la amo ancora di più perchè è unica! Questa è l'ultima canzone della colonna sonora e il testo è una parodia del classico sonetto amoroso. La melodia è sostenuta da arpeggi delle chitarre e poi sottolineata da due flauti, in un clima molto caldo e pastorale.

Plurestantaj memoroj - la prima delle due "bonus tracks" in esperanto. Quasi una colonna sonora a sè stante, con tappeti di archi synth, moog e un evocativo assolo di chitarra elettrica nell'introduzione. Il punto saliente del testo è: forse è nei ricordi che restano che è indicata la via da seguire?

Kiam alvenos la Fino - seconda e ultima traccia in esperanto. Differisce totalmente da Plurestantaj... e, nonostante il titolo "cupo", in sostanza è un racconto di speranza, sottolineato dalla musica.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Visitate l'album "Io e il gruppo musicale Rêverie" all'indirizzo:
www.tinyurl.com/reverie-andrea