Feino "Lumo" lasta parto

Kiam Lumo vekas  la venonta morgaŭa tago, ŝi vidas sin en spegulo, kaj notas ke sia korpo estas nun malsimila, ŝi ne havas plu siajn delikatajn kaj  belajn flugilojn kiel papilio. Ŝi  ekridas kaj ekploras samtempe de ĝojo.
Arturo atendas ŝin malpacience denove ĉe la glata ŝtono, li timas ke eble Lumo ne venos,  en sia dekstra manplato li tenas la brilan stelon. Li karesas ĝin kun amo kiam li vidas sur la vojo belan kaj do iom malsimilan virinon kun belega rideto en ŝian visaĝon, kiu piede aproksimiĝas.  Konfuze li demandas ŝin, kiam ŝi alvenas: Ĉu, ĉu vi estas... eble... Lumo la feino?
"Jes, Arturo", diras la virino, "mi do estas Lumo"
"Kial vi demandas?"  Arturo respondas: "Ho!, vi estas ia malsimila!  Kio okazis kun viaj flugiloj?" Lumo feliĉe  ĉe Arturo, prenas liajn manojn kaj klarigas lin: "Mia reĝo mi ne estas plu feino, vidu, mi nun havas homan estaĵon  kiel vi."
Li rediras:"Kial Lumo? Mi ne komprenas!"
"Ĉar mi amas vin" replikas Lumo, "mi ne povis resti kiel feino se ni volas resti ĉiame kune; ĉu vi komprenas? Mi povas vivi ĉe vi nur kiel mortemulino kiel vi".
Arturo ĉirkaŭbrakumas sian amatan Lumo. Poste li diras: "Lumo vi lumiĝas mian vivon, ĉu vi volas fariĝi mian reĝinon kaj patrinon de niaj estontecaj gefiloj?"
"Jes Arturo". diras Lumo,."mi tre volas tion!"
Pos tio okazis sekve: Arturo malfermis sia manplato, kie estis la stelo de  kristalo, ĉar li sentis ke ion tiklas ene. Estas la stelo de Lumo kiu subite iĝas mirindan kaj belegan bluan papilion. Ĝi flugas flagrante rapide ĝiajn flugiloj supren la kapoj de Lumo kaj Arturo".
Lumo diras al Arturo. "Mi nun komprenas la signifon de tiu bela papilio. Scivolema Arturo demandas: "Kio signifas tion karulino?" Lumo repondas: "Amo,  tio signifas ke ni prompte forgesos ĉion, mi pri mia ravita mondo de feino, kaj vi ke mi estis feino.

De kiam  ŝi vivas, en la hommondo ĉe Arturo.

Lumo kaj Arturo post tio edziĝis en la reĝlando de Arturo, liaj regatoj festigis la okazaĵon grandioze dum tri tagoj.
Jaroj pasis kaj la  bela reĝino Lumo donacis al sia reĝo Arturo du ĝemelajn gefilojn, Ili nomiĝas  “Johano” kaj “Ailema”. Ili fariĝos belegajn, bonkorajn, ĝentilajn kaj afablajn infanetojn kiel iliaj gepatroj.
Lumo kaj Arturo vivas feliĉe kune; kaj nek la morto povos finiĝi iam ilian veramon, ĉar Ili ambaû estas la amo mem en homa formo. Tiu amĝenro neniam mortos.
Kiam ili vidas iliiajn belajn gefilojn kiel ili ludas kun siaj ludiloj, ili ĝoje ridas. Johano satãs ludi kun sia flava pilko kaj Ailema  kun siaj pupoj, kiuj Lumo mem faris por ŝi, sed tio estas alia rakonto, kiu mi alia foje vin rakontos.

La nomoj Arturo kaj Lumo signifas po MALAVARA  kaj BRILA

Korektita por Alv' Dezembro.2007