Rakonto de la stana soldato (Andersen) /parto unu

Estis iam 25 stanaj soldatoj, kiu estis fandita el la sama stana kulero. Ĉiu similis unu al alia nur unu, nia heroo, estis malsama. Li estis la lasta fandita tial ne estis sufiĉe da stano, li havis nur unu kruron; tamen li staris tiel same firme kiel la aliaj.

Unu krura stana soldato

La unua Vortoj, kion ili aŭdis estis:
stanaj soldatoj
Malgranda knabo ekkriis plaudante. Oni donacis al li la stan-soldatojn en skatoleto pro sia datreveno. Li stariĝis ilin nun sur tablo, sur kiu estis ankoraŭ aliaj ludiloj. La ludilo kiu plej multe altiris la atenton estis bela kastelo el papero ĉikaŭe de spegulo, kiel lago kaj cignoj el vakso naĝadis sur ĝi. Sed la plej ĉarma estis pup-papera knabino kiu staris meze de la malfermita pordego de la kastelo. Ŝi havis silkan vestajon kuj bluan rubandon trans la ŝultroj; meze de la rubando troviĝis brilanta stelo, tiel granda, kiel ŝia vizaĝo. Ŝi etendis supren siajn brakojn, kaj unu kruro esti levita, ĉar ŝi estis dancistino.
Ŝi esti bona por mi
pensis la unu-pieda soldato ĉar li kreis ke ŝi havis nur unu piedon kiel li
sed ŝi loĝas en kastelo, dum mi venas de skatoleto, kiu apartenas ankoraŭ al dudek kvar aliaj. Tio ne estos loĝejo por ŝi, tamen mi vidos ĉu mi povos konatiĝi kun ŝi!
Li kuŝiĝis malantaŭ flar-tobak-ujo kiu staris sur la tablo. De tie li povis bone observadi la pup-papera sinjorinon, kiu senlace staris sur unu piedo ne perdante la ekvilibron.
..daurigos