Allan FINEBERG's blog

La vorto "samideanoj" ĉi tie ne temas pri Esperanto-parolantoj, tute ne.  Hieraŭ mi kaj mia edzino havis la plezuron pasigi belan, se iom varmegan kaj humidan, posttagmezon kun homoj kiuj havas la samajn opiniojn kiujn havas ni pri politiko.  Pli klare dirite, ili samopinias kun ni ke la plej granda espero por Usono estas la elektiĝo en Novembro al la prezidenteco nia lando de....Barack Obama.  Ni vidas en li, en lia deziro unuigi la multajn grupojn en nia lando sub la standardo de klereco kaj homa digno, de civilizo kaj progreso, esperon por la estonteco.

Kaj jes ja, spite de la troe somereca vetero, ni piknikis feliĉe kune, blankuloj kaj nigruloj, judoj kaj ateistoj kaj kristanoj, junuloj kaj maljunuloj. Ni babilis kaj rapide amikiĝis.  Ni konsolis unu la alian pri la pasintaj sep jaroj de kristano-faŝismo.  Kaj ni faris ago-planon por la venontaj semajnoj kaj monatoj.

Estas bele, skribis la Psalmisto, kiam fratoj kaj fratinoj kunvivas en paco.

 Ĵus mi aŭdis je la televidilo la novaĵon: en balotado en Norda Karolino Barack OBAMA gajnis eĉ pli da delegitoj por la Demokrata Konvencio, venkante tre klare en sia konkurso kontraŭ Hillary CLINTON.  Estas preskaŭ neevitebla ke ĉi-novembre la usona popolo havos la oportunon finfine doni la coup-de-grace al la pli kaj pli faŝisma kaj super-naciisma buŝ-reĝimo.  La jaroj de mensogo kaj timigo finiĝos, almenaŭ por nun.  

En januaro la laboro komenciĝos, kiam ni devos purigi la vundojn de nia lando, forigi la fantomojn de timo kaj disdividiĝo, kaj reunuigi la usonan popolon. Usonanoj de ĉiuj haŭtkoloroj, etnaj grupoj kaj klasoj povos unuiĝi malantaŭ estro kiu reprezentos la plej bonan en la homa karaktero.

Kiel en la kanto, la fluanta tajdo estas nun ĉe ni!

Hodiaŭ estas la tago kiam laboristoj kaj progresemuloj tutmonde pensas pri kaj redediĉas sin al la luktado de la laboristaro por pli bela, pli egaleca, pli libera kaj pli justa mondo.

Al ĉiuj samideanoj en ipernity.com mi sendas elkorajn bondezirojn por tre feliĉa 1a de Majo.  Vivu la Verda Venk!' Vivu la Ruĝa Venk'!

Antaŭ kelkaj tagoj mi ekuzis ooVoo por renkonti samideanojn surrete.  La programo ebligas grupojn ĝis ses personoj interbabili vizaĝ-al-vizaĝe, aŭ unuope per klavaro.  Por mi kiu tajpas iom malrapide kaj fuŝe la persona kontakto estas tre alloga afero, kaj tion mi preferas.  Iru al oovoo.com, provu la programon, kaj vi trovos jam multajn Esperantistojn kiuj uzas ĝin.  Serĉu min sub: allanfineberg.

Tuj kiam mi aŭdis pri la elekto de Bjalistoko kiel la loko por la Universala Kongreso, rememorigante la 150an naskiĝtagon de Dro Zamenhof, mi decidis ke mi nepre devas partopreni.  Ĝis nun, mi nur unufoje ĝuis Universalan Kongreson, en Madrido en la 60aj jaroj.  

Post la Kongreso, aŭ eble antaŭe, ni (mi kaj mia edzino) vizitos amikojn kaj familianojn en Germanio. Tie ni ne bezonos hotelojn, tamen en Bjalistoko ni devos trovi hotelĉambron aŭ eble lokon en ies hejmo por dormi.  Ĉu iu ĉi tie scias ion ajn pri kie oni povos tranokti en Bjalistoko?  Kaj ĉu iuj Esperantistoj ĉi tie intencas partopreni la Universala Kongreson?

 Jam multjare ni havis hundojn en mia familio.  Aparte menciinda estas la lasta, Hester, tre afabla kaj amebla germana ŝaf-hundo.  Tamen, antaŭ kelkaj jaroj, Hester malsaniĝis kaj la best-kuracisto diris al ni, ke ŝi jam vershajne estas en granda doloro....kial ni ne helpu ŝin morti rapide, kun digno?  Kaj ni konsentis. 

Tiu estis por ni kor-ŝira evento, kaj dum monatoj mi ne deziris havi alian dombeston en la hejmo.  Sed mia plej maljuna filino havis kateton, kaj subite devis forlasi sian loĝejon, kaj ne povis kunporti la katon al la nova loĝejo.   

Estis tiel ke mia edzino kaj mi "adoptis" novan familianon.  Misti estas la nomo de nia tre bela, plejparte nigra kun blankaj piedetoj kaj blanka vosto, kateto.  Ŝi ankoraŭ estas juna, do ŝi ŝatas ludi, kaj ŝi interesiĝas pri ĉio, speciale kiam mi estas ĉe la komputilo kaj mi bezonas iom da tempo por cerbumi seninterrompe.  Ŝi havas siajn bezonojn, kaj ĉefa inter tiuj bezonoj estas la bezono por amo kaj karesado.  Ŝi sidiĝas sur la klavaron kaj atendas ĝis tiam, kiam mi havas tempon por ŝi. 

Ludema kaj scivolema ŝi estas, tamen por mi estas granda surprizo ke ŝi iele-iele scias, kiam mi devas vekiĝi matene.  Ĉiu-nokte antaŭ enlitiĝo mi kontrolas la vekigilon (la televido estas mia vekigilo...ĝi vekas min matene tre laŭte kun la televida tagĵurnalo) por veki min je la sesa matene.  Kaj ĉiu-matene Misti venas al mi je kvin minutoj antaŭ la sesa, kaj metas sian kapon apud la mian, kaj kviete, dolĉe umas el profunde en sia garganto.  Dum kelkaj minutoj mi provas malagnoski ŝin, tamen ŝi daŭre umas kiel eta maŝino, ĝis kiam finfine mi ankoraŭ dormema ellitiĝas kaj komencas mian tagon. 

Ĉu mi estas la sola persono kiu havas katon kiu ankaŭ estas vekhorloĝo?