25-jaraĝa samurbano mia decidis blogi pri la urba vivo. Li havigis al si retan angulon, kiun nomis per iomete dialekta formo de la vorto signifanta "loĝanto de nia urbo".

Poste li subite konsciiĝis ke en la lando, kie ĉio ajn estas malpermesita, oni petu permeson uzi tiun URL-on. Do li alskribis la urbestraron.

Oni respondis al li malpermese, dirante ke neniu rajtas uzi la urbonomon por siaj propraj celoj. Kun la malpermeso estis kunmetita fakturo je preskaŭ 2 mil eŭroj.

Fakte en Germanujo oni alskribu neniun instancon, ĉar la demokratio ĉi tie estas varo, kontraŭ kiu oni postulas pagon. Vi alskribas oficistojn pagatajn el via poŝo, per via impostomono. Tamen ĉiu instanco havas juriston, same salajre pagatan, ankaŭ el via poŝo. Do lia respondo estas "fakula interveno", kiu postulas honorarion.

Feliĉe por la 25-jarulo, la urbestro aŭdis pri la afero kaj intervenis. Do la blogonto ne devos pagi du mil eŭrojn pro sia demando. La monon pagos la urbo mem. Al sia propra salajrata juristo.

Ne, ne timu, ne la anglan!! He-he-he!

La germanan, se oni estas enmigrinto en Germanujo.

de.news.yahoo.com/2/20091013/tpl-bosbach-fordert-strafen-fuer-verweig-ee974b3.html

Estas ankoraŭ nur propono venanta de la estrarano de la konservativa partio. La argumento: oni devas plibonigi siajn dungoŝancojn.

Kolbaso, kiel oni diras germane, t.e. sensencaĵaĉo.

La komencaj kursoj de la lingvo estas tre malbone instruataj. La plejparto de la "instruistoj" mem estas la hieraŭaj senlaboruloj kun universitata diplomo. Se la scipovo de la germana apenaŭ helpas ilin trovi laboreton, kiel ĝi helpos iliajn lernantojn?

La sola senĝene akirebla dungo estas manlaboro (ekz. pakado de io ajn), por kiu necesas nenioma ajn lingvokapablo.

El ĉiuj enmigrintoj la lingvon ne scipovas nur virinoj, plejparte edzonhavaj, do ne bezonantaj laboron.

Konkludo: kompreneble oni scipovu la lingvon de la nova loĝlando. Tamen naski novan artikolon por jam tro peza leĝaro estas tipe germana kvadratkapaĵo.

En Germanujo oni elektis novan parlamentanaron. Kiel ĉefministrino pluagos (pli ĝuste dirite, pluneagos) s-ino Merkel. Nun ŝia kunsidanto estas liberala partio FDP kiu proas pli liberan ekonomion. La socialdemokratojn oni puŝis flanken, do ili falis planken.

La nova stelulo d-ro Guido Westerwelle dum renkontiĝo kun fremdaj ĵurnalistoj rifuzis respondi angle al la demando de angla ĵurnalisto. Kaj en sia parolo diris ke en Germanujo oni parolu germane, kaj la germana estu ŝtatlingvo konstitucie.

Dume la insistaj onidiroj jam nomumas d-ron Westerwelle eksterafera ministro. Kun lameta lernejangla.

Pli da 300 opinioj estis esprimitaj sub la novaĵo. Ĉar en Okcidento oni ĉiam opinias plate, la opinioj apartenas al du ĉefaj kategorioj.

La unuaj diras (kvankam ni ne subtenas la liberalulojn), tamen brave d-ro Westerwelle, la germana estu la ŝtatlingvo.

La duaj diras: jen eksterafera ministro netaŭga por la posteno, ĉar malbone parolas la anglan.

Al la unuaj mi diras: ĉu ne sufiĉas ĉiuj jam verkitaj leĝoj? Ĉu post la konstitucia enskribiĝo de la ŝtatlingvo oni malpermesos paroli alilingve en la publikaj lokoj, same kiel en Turkujo?

Al la duaj mi respondus: se ministroj de ekonomio rajtas ne esti kompetentaj pri ekonomio, kial do la eksterafera nepre parolu bone la anglan?

Mia propra opinio: Schopenhauer malŝatis la francan tamen bone scipovante ĝin. Ies kontraŭstarado al la angla fontas el la nescipovo de ĝi. Homoj lernintaj neniun fremdan lingvon rabas sin kaj ne meritas la nomon de kulturhavuloj. Kaj leĝaj artikoloj ne estas taŭga rifuĝejo por tiaj uloj.

P.S. Viaj komentoj bonvenas. Tamen se oni mencios Esperanton, mi respondos, kien oni enŝovu ĝin.

Iru al la retadreso

www.websiteoutlook.com/

kaj entajpu en la fenestreton URL-on de la paĝaro por ekscii, kiom ĝi kostas.

Urbo invadita de la gento nenion en ĝi konstruinta, kiu vivas en iam reĝindaj loĝejoj multope, ratosimile.

Mi vagis rigardante la konstruaĵojn de la 19a jarcento. La muroj, la fenestrokadroj kaj balkonoj konservas ankoraŭ ornamaĵojn tute fremdajn al la malbelema nuno.

Nur foje vidas oni surskribon ĉu grekan, ĉu francan, ĉu armenan. La multgenta multlingva urbo iĝis unukolora, unulingva, blinde naciisma. La ruĝaj flagoj kun kvaronluno kaj stelo flirtas ĉie ĉirkaŭe. La viro kun kuntiritaj brovoj alrigardas onin de ĉie.

Nokte la preĝalvoko subite traŝiras la horizonton. La voĉo sonas nehomece. La senhejmaj hundoj surstrate kunululas.

Poste, antaŭ matenheliĝo sonas tamburo, oni trairas ĉiujn apudajn stratojn.

Tamen mi rapidas al la tombejoj. Pli ol la vivantaj homoj mi rendevuas kun la mortintoj.

www.ipernity.com/doc/37378/album/148079

Jen dato en la plejĵusa historio, kiun ĉiuj memoras sen mencio de la okazaĵo, kvazaŭ la dato mem iĝis ia titolo.

Estas la limdato, tranpaŝinte kiun la homaro ne plu povas vivi kiel antaŭe.

Fakte ekis la milito, la tria mondomilito. Ĉar ĝi malsimilas al la du antaŭaj, iuj tute malatentas ĝin. En ĉi tiu milito militas du flankoj, ne tri aŭ pli. La triaflankuloj trompas sin, ĉar envere ili apartenas al unu el du flankoj.

Mi ne studis psikologion (krom iom da, interalie kaj superfluge). Tamen hodiaŭ subite komprenis ion.

Multaj esperantistoj estas gehomoj kiuj ne havis, ne travivis junecon. Ili naskiĝis, pasigis la infanecon kaj tuj poste iĝis avinjoj kaj avĉjoj.

Ne temas pri aspekto aŭ la nuna sanstato, kiuj povas esti tute enorde. Estas la nekaptebla aveco kaj avineco malantaŭ ĉiu vorto kaj ago.

Verŝajne iuj memoras la asocion PORTOS kaj ties anojn arestitajn en Ruslando.

Jen ilia "esperantlingva" paĝo:

fakel-portos.ru/espero.php

SAT klopodis pro ili kaj subtenis ilin. Valentin Melnikov male, ripedadis, ke ili estas regavida subpremema sekto, do ne subteninda.

Lastatempe PORTOS-on subtenis Valeria Novodvorskaja, fama rusa batalema homrajtistino. Jen kion ŝi diras:

La ideoj de la asocio PORTOS fremdas al ni, tamen la puncela psikiatrio (animkuracado) estu aplikata nek al dekstruloj, nek al kulpuloj, nek al komunistoj, nek al liberemuloj. ( Fonto ds.ru/ )

Dume en Ruslando oni malpermesis ekspozicion de ŝercaj bildoj inter kiuj videblis jena:

www.kasparov.ru/images/materials/4A714C15BD058.jpg

Somere mi estas ofte for.

Krome, mi konfesu ke po iom perdas intereson pri Esperanto. Ne scieblas, kial.

Edziĝinte

Gigo pensis

kiom da moskitoj estas en la ĉambro

la duono surflugos lin

la alia duono surflugos la edzinon

la moskitoj disduoniĝos

tamen la moskitoj multobliĝis aŭtune

jen denove samtiom da ili

kaj krome-aldone

jen la edzino

Zahrad (1924-2007)

Armena poeto ĉiam loĝinta en Konstantinopolo

Czajkowski, Tschaikowski, Çaykovski,

تشايكوفسكى

Ĉu iu povus klarigi, kio okazis al Tilio, kiu blokigis ŝin kaj kial?

Mi aŭdis la nomon jam delonge, sed nur antaŭhieraŭ vizitis la paĝon kaj aliĝis.

twitter.com/

Tamen mi ankoraŭ ne komprenis, kiel ĝi funkcias. Vikipedio sciigas

en.wikipedia.org/wiki/Twitter

ke ulo arestita en triamonda lando sukcesis sendi ekde sia poŝtelefono unuvortan mesaĝon "arestita!" al Twitter, kaj liaj familio kaj amikoj tuj ekagis haviginte al li advokaton. La sekvan tagon la ulo jam forlasis la malliberejon.

Mi tute ne volus partopreni plian senutilan ludaĉon, ĝeni kaj esti ĝenata. Mi jam naŭzas pro la abundaj aliĝpetoj aŭtomate sendataj al mi nome de apenaŭkonatuloj.

Alia demando jenas: kiel uzi Twitteron per poŝtelefono. Kiom oni pagas pro ricevado kaj forsendado de mesaĝoj ?

FLAGA PLAGO

Ne temos pri danco, manĝo aŭ alia etnografiaĵo.

Semajnkomence mi ricevis (ne unuafoje, ne mi sola) longan leteron de ĉi tie nestanta afrikano. Li diris ke sinjoro John Winston Kato mortis nehavante heredonton, kaj mi estas la unua en la vico. Temas pri kelketaj milionoj.

Vi jam komprenis, ĉar la afero estas konata.

La afrikano petis mian plenan nomon, precizan stratadreson, telefonnumeron kaj (ial ajn) la familian staton.

Mi afable sciigis ĉion, elpensinte ĉion de A ĝis Z.

Li tuj reagis dirinte ke li ĵus malsukcesis atingi min telefone. Mi respondis ke ve, la linioj en mia lando treege aĉas, kaj ke li nepre reprovu.

Li reskribis, ke tre fidas min kaj preĝas ke mi ne friponu, ĉar temas pri granda monsumo.

Mi respondis ke mi dekomence ludaĉis kun li doninte impreson ke mi estas naivulo kaj tuj trafis en lian kaptilon.

Nun respondu al mi: ĉu mi agis rasisme? Ni ja scias, ke la afero estas pure afrikana, kaj por ili ni, la blankuloj estas nenio plia ol predo, ĉasataĵo.

Oni festas ĝin, ĉar onidire estas "liberama". Kiel eblas ami ion neniam gustumitan?

Tamen la revolucio daŭras, kaj nenio kapablas ĉesigi ĝin. Eble nur la nova ordo kaj la novaj regontoj.

Vous servez-vous, mon Dieu, des bourreaux musulmans
Pour punir les païens d’Occident trop superbes ?

Max Jacob

Kvankam Michel Jackson per sia morto kaj la financa krizo per sia nemortemo iomete mildigis ĝin.

Do nun oni malkovris pluajn milojn da eks-sekretpolicanoj orientgermanaj en la ŝtata oficaro de la unuiĝinta kaj laŭkrede demokratia Germanujo...

Aŭdiĝis jam la voĉoj dirantaj "ni forgesu ja, pasis dudek jaroj".

Ĉu ankaŭ la sekretpolicanojn agintajn pli frue, nome inter la jaroj 1933 kaj 1945 oni lasu trankvile? Pasis ja eĉ pli da tempo ekde tiam.

La reganestrino firme kredigis ke la anoj de Stasi ne restos sur siaj nunaj postenoj.

Tamen eĉ en ŝia korpogardistaro ili ĉeestas, he-he.

Ĉi-matene mi ĉeestis la meson en la loka serba preĝejo. Fotilon mi ne kunportis, ĉar albiciklis.

Plaĉis al mi la virina ĥoro. Ne bleka, kiel ĉe la rusoj. Iomete malĝojigis la malmulto da preĝantoj.

La pastro eldonas novaĵleteron kun predikoj kaj kalendaro. Predikante li ĉiufraze substrekis: ni la ortodoksuloj, ni la ortodoksuloj, ni la ortodoksuloj. Ĉiukaze kiam mi aŭdas la "ni-sameklezianoj" ŝajnas al mi, ke oni forgesas Kriston.

En la enirhalo estis vendataj multaj ekleziaj libroj. Mi havis la impreson ke en la ekleziaj aferoj de la serboj ĉeestas multe da politiko.