Bone, mi memoras pri okazaĵon kiun, malgraŭ la malbonegaj vivkondiĉoj, estis tre amuza.

Ĉu vi priscias tiajn infanajn volojn, kiujn vi ne sukcesis satigi kaj ilin daŭras restante ĉe vi, pagpostulante vin ... kiel vi estis ŝuldanto de vi mem? Nu!

Okazis en la fino de la jaro 1997, comence de la jaro 1998, mi kaj Priscila freŝ-ediziĝantoj. Priatentiĝu la situacion:

Ni edziĝis jam malmultaj monatoj. Priscila rompis la dekstra piedostojn tiom gravmaniere ke necesis kirurgion, kun ŝraŭboj, titaneoplatoj kaj tiel plu! Malgraŭ tiu situacio, ŝi gravediĝis je nia filino Lais kaj mi ankoraŭ perdis mian laboron – mia unua laboro – ĵuste ĉar mi necesis flegi pri Pris ... malfacila situacio, ĉu ne?




Pris suferis – kaj ankoraŭ suferas – pri sendormo kaj antaŭ ĉion kiun mi menciis supren, ŝi tutcerte ne dormis, kaj mi, senlabore, ne devigis frue vekiĝi . Resulto: Ni pasis tutajn noktojn babilante, videoludante kaj ni nur dormiĝis dum la tago.

En ia nokto tia, en kiun ni restis babilante kaj projektante nian futuron, subite, jam preskaŭ la 6-a horo frumatene ni ekmalsatiĝis. Nenia manĝaĵoj estis en nia glaciŝranko! Mi devigis iri ĝis la pliproksima superbazaro por aĉeti nian mantenmanĝon, sed ankoraŭ estas tre frue kaj la superbazaron malfermiĝos nur je la 8-an horon.


Por ke la tempo pasus pli rapide, ni ekbabilis pri nian infanecon, pri ĝiaj voloj kaj fantazioj. Tutcerte pro malsatinfluon, ni ekrememoris pri infanajn volojn por manĝi absurdaĵojn grandkvante, tiajn specmanĝaĵojn kiujn nur la infanoj sukcesas imagi, ekzemple: trinkante, malpleniĝi ladskatolon da tre dolĉan kondensatlakton, manĝi grandan duonon de tre malvarma melonakvon per kulero, manĝi Romeon kaj Julietan – brazila fromaĝo kune dolcaĵo el gujavo – ĝis la okuloj forsaltis la vizaĝon, manĝi omleton farita per 12 ovojn, manĝi unu skatolon da molamaria – brazila delica moladolcaĵo – tiaj kiuj estas vendata em dolĉvendejoj, ktp, ktp...




Unu infanvolo komune inter ni estis plenmanĝi 2 litrbokalon da maizglaciaĵon. Jen! Tien mi ekiris je 7-a matenhoron ĝis la superbazaro, atendante ĝin malfermiĝi por aĉeti du belajn 2 litrbokalojn da maizglaciaĵon. Bedaŭrinde, la mono ne sufiĉis por aĉeti du, sed nur unu sufiĉus.



Jam hejme, sidiĝitaj sur la lito, kaj kun la plej grandaj kuleroj kiun ni trovis, ni atakis same kiel sovaĝegajn bestojn la bokalego da majzglaciaĵo. Estis delira! Ni similis du grandegaj blankŝarkoj frenesie.


Finita la majzglaciaĵa-orgion, ni profunde dormis ĝis la 15-a horon, tute ĝojsatataj ... ho, estis mirindokazo! Kiam mi rememoras pri tiu kun Pris, ŝiajn okulojn eĉ ekbrilas kiel antaŭe!



Ĉu vi volas legi tiun ĉi artikolon portugale? Klaku sur la suban ligilon:
http://ilustracaodiversaoearte.blogspot.com/2012/01/eder-priscila-relembrando-o-comeco.html

Ĉu vi volas legi pliajn rakontojn bildstrie? Klaku sur la suban ligilon:
http://edpris.blogspot.com/