Na primavera

http://www.releituras.com/cmeireles_primavera.asp

Após beber da sinfonia
majestosa de Cecília,
em louvor à primavera,
ao silêncio então me entrego.

Devagar eu me aquieto
à beira dos sonhos idos,
só para ouvir o pulsar
da minha impermanência
(como flores renascentes)
no rio desse inverno
peregrino que não passa.


Printempe

Post trinkad' el simfonio
majesta de Cecília,
en laŭdo al printempo,
silentas mi senpene.

Malrapide mi kvietiĝas
ĉe l’ rand’ de l' pasintaj sonĝoj,
nur por aŭdi la pulsadon
de l’ efemereco mia
(kiel renaskiĝantaj floroj)
en la rivero de l’ vintro
pilgrimanta, kiu ne pasas.


Maria Nazaré Laroca
Juiz de Fora, 22/09/2017.

nazarelaroca.blogspot.com.br/2017/09/na-primavera-printempe.html