[*] Sur miaj manoj mortis...

Ŝi estis bela katino...

Iam tenis mi propran katon morta sur la manoj... Vi havas miajn bondeziron kaj kunsenton.


Amike, Andreo

Mia edzino kaj mi, jam de kelkaj jaroj, chiutage donas manghojn al dudeko da katoj kiuj vivas sub ponto de seka rivero en mia kvartalo. Estas chiaj katoj en koloroj kaj aghoj. Foje mi rimarkas la malaperon de iuj sed ankau la naskighon de multaj aliaj.
Certe vi trovos katon kiu bezonos vian amon.
Amike, Julio

Ĝi tute similas al Lili, la katineto de mia filino....

Kara amiko...
Mi elkore bedaŭras pro la morto de via katino.Estu forta! Mi bone scias, kiom da doloro vi certe sentis .
Fortan brakumon!

Vi havas miajn bondezirojn. Fortan brakumon.

Amike Karlo.

Mi kompatas vin. Mi havis 11 jaran katinon, kiu antaŭ unu jaro, malaperis dum kvintaga foresto de mia edzo kaj mi (Franca Esperanto Kongreso). Ni neniam scios, ĉu ŝi havis akcidenton, aŭ estis mortigita de iu. Sed ni ja certas, ke ne forfuĝis, ĉar ŝi tre amis nin, kaj estis alkutimigita resti foje sola (ni loĝas en kamparo, kaj lasas manĝaĵon, cetere la katinoj povas en- kaj eliri tutlibere per pordeto).
Restas nur la du idinoj, kiuj estas ege malpli inteligentaj kaj malpli amdonantaj ol nia kara Tetis!

Mi beaŭras la morton de via kato. Kato povas esti sincera amiko por homo.