Voĉo

Kia malfacila estas la franca.

Mi provas ekde hodiaux lerni gxin sole.

Mi jam havas kapdoloron.

Almenaux mi parolas esperanton.

Tio ja plifaciligas mian lernadon. ^^

Iam mi lernos kiel diri la RRR.

Foje estis granda griza papilio. Siaj flugiloj estis pli grandaj ol miaj manoj.

Ĝi troviĝis sur arbo, kaj nur fermadis kaj malfermadis siajn flugilojn.

Sed papilio fariĝis griza aglo.

Kaj ĝi flugis sur la mondo.

Kiam la aglo reiris domen, siaj ovoj mortite dormis sur la planko.

La aglo atakis tiu, kiu amas pro tio, kion li ne faris.

Hoje eu senti tanto. Me senti tão mais-um. E fiquei tão triste. Porque eu descobri que meu amor não foi tão forte a ponto de ser transmitido além de mim. Eu fico feliz por 10 minutos, logo em seguida sinto uma angústia-felicidade que não se exprime em palavras. Sentir é tão humano, tão efêmero, que não sabemos o que é sentir quando não sentimos. E eu sinto tanto. Como um adulto?

Ŝi neis la nenion. Ŝi neis eĉ sian bildon antaŭ la spegulo, kaj por vivi, pentriĝis. Esti aliulo estus pli facile ol esti si mem. La ŝminko estis kiel masko, kaj protektis ŝin de l’ personoj nekomprenemaj. Ŝi estis persono, kiu ne sin komprenis, kaj tiel, estis la neo. Ŝi serĉis la nekonaton. Ŝi provis afiksiĝi en tio, kion ŝi kedis abstraktaĵo. Ŝi ŝatus vivi ne kiel banala persono, ŝi volis atingi la neatingeblon. Kaj foriris ŝi, al la senfino de sia senfino. Foje perdiĝis tie kaj restis en la mallumo dum longaj tagoj. En sia kompreno ŝi troviĝis. Ŝi troviĝis en la prudento; tuj naŭzis kaj revenis al alia vojo, la sento nedividita. 

Sed ŝi pentriĝis. Kaj restis antaŭ la spegulo provante troviĝi. Kiam ŝi ne sukcesis trovi animon, disrompiĝis. Ne ekzistis signifo en la vivo. Ĝi estis vojaĝo nenien. Ŝi neis la neon. Eĉ en malkompaso, ŝi iradis. Falis, levantiĝis. Kaj en tia danço ŝi celis perfektecon. Ŝi konis la paŝojn de l’ danço, ne povis ekzekucii ilin. Kaj kiel dancistino, kiu dancas en scenejo senluma, ŝi estingiĝis el la mondo.

Verkita de Jéssica Paôla.

Tradukita de Ph.

Mi lacas pro tia senfina studado. Kien mi volas iri?

Eĉ plu mi lacas kiam mi pensas pri kiom da tempo mi estos sentempa en tempo proksima.

Mi estas okupita. Kaj mi ŝatus esti bebeto denove.

Eble iu demandus: "Kiel povas junulo tia jam deziri reknabiĝi?".

Mi ne havas respondon.

Ĉar mi ankoraŭ min sentas knabo.

Pluvegas ĉi tie en Recifo nun.

Tondroj ne mankas. Mi adoras ilian muzikon.

Mi sentiĝas kiel famulo, pro la filmoj, kiuj aperas po minuto.

Cottbus, Germanujo.

Jade Barbosa, brazila gimnastikistino, gajnis hieraŭ arĝentan medalon en Vault (salto sur tablo). Kaj hodiaŭ, alian arĝentan medalo en Floor (planko).

Gratulegojn al ŝi kaj al Brazilo.

Saluton karaj gelegantoj!

Mi imagas ke ĉiuj skribas "Saluton" en la unua poŝto.