EU-lingvopolitiko en praktiko


Eŭropa Unio deklaras multlingvecon sia esenca principo. Paradokse, serĉante en la finnlingva oficiala interreta paĝo de la Unio sub ”Kielellinen monimuotoisuus” (lingva diverseco) aŭ ”Kielet ja monikielisyys” (lingvoj kaj multlingveco), la rezulto estas anglalingva paĝo kun la informo, ke ĝi dume ekzistas nur angle, kaj ke aliaj versioj estas pretigotaj.


En la finnlingva indekso estas 400 – 500 kapvortoj aŭ rubrikoj. Ĉe plej multaj estas signo de la lingvo(j): ofte tri, angla, franca kaj germana, ankaŭ nur du aU nur angla; rubrikoj kun 4 – 6 lingvoindikoj kalkuleblas ses aŭ sep. Temoj kiel ekzemple ”Julkiset hankinnat” (publik-buĝetaj aĉetoj), ”Konkurssi” (bankroto) kaj ”Lääkkeet” (medikamentoj), do esence gravaj sociekonomie, estas nur angle.


Unu rubriko promesata germane, angle kaj france estas ”Opiskelu ulkomailla” (studi eksterlande). Provo preni la paĝon germane aŭ france tamen malsukcesas; ĝi ekzistas nur angle. Temas pri la nova programo Erasmus+ kun buĝeto de 14 miliardoj da eŭroj. La unua limdato prezenti projektojn en ties kadro estas la 17-a de marto. Anoncita tempo de publikigo de la programo en la aliaj 23 EU-lingvoj estas en aprilo. Tio donas grandan avantaĝon al denaskaj posedantoj de la angla, kiel britoj kaj irlandanoj.


Eŭropa Esperanto-Unio (EEU), en kiu membras ankaŭ EAF, atentigas la membrojn de Eŭropa parlamento, ke tia avantaĝo al denaskuloj de unu lingvo estas grava ofendo kontraŭ la propra politiko de EU. La buĝeton de 14 miliardoj pagas parolantoj de ĉiuj lingvoj. Egala devo baki donu egalan rajton al pano.


Eŭropa Parlamento estos reelektita en proksima majo. Kampanjoj komenciĝas-is. Certe ni ĉiuj elektos nian kandidaton kaj voĉdonos. Certe EAF kiel asocio prezentos siajn lingvopolitikajn demandojn al la kampanjantoj. Kuraĝe faru tion ĉiuj ni, kiujn justa lingvopolitiko interesas.


Tuomo Grundström




Millaista EU-kielipolitiikkaa?


Euroopan unioni on periaatteessa monikielinen yhteisö, jossa kaikilla kansallisilla kielillä on yhtäläinen asema. Niinpä odottaisi, että unionin virallisella sivulla suomenkieliset hakusanat ”Kielellinen monimuotoisuus” ja ”Kielet ja monikielisyys” selvittäisivät unionin kielipolitiikkaa suomeksi. Eipä selvitäkään, ei suomeksi eikä muillakaan unionin 24 virallisesta kielestä, vaan ainoastaan englanniksi. Sivulla on kyllä lupaus, että puuttuvat versiot kyllä ovat tulossa.



”Opiskelu ulkomailla” on luvassa saksaksi, englanniksi ja ranskaksi. Eipä olekaan: saksan- ja ranskannappuloitten napautukset tuovat nekin esiin englanninkielisen sivun. Sen tärkein tieto on parhaillaan haettavissa oleva Erasmus+ -ohjelma. Sen ensimmäinen hakuaika päättyy 17. maaliskuuta. Tiedotusta ja ohjeita luvataan tulevan muilla kielillä – huhtikuussa.



Erasmus+ on 14 miljardin euron ohjelma. Niitä miljardeja maksavat kaikki EU-kansalaiset, joista pieni vähemmistö on syntyperäisiä englannintaitajia. He saavat näin merkittävän etumatkan – sen lisäksi, että heidän ei ole yleensä tarvinnut sijoittaa voimia vieraan kielen opiskeluun. Näyttää siltä, että EU noudattaa huonosti itse julistamaansa kielten yhdenvertaisuuspolitiikkaa.



Toukokuussa on Euroopan parlamentin vaalit. Kampanja tarjoaa tilaisuuden esittää ehdokkaille julkisia kysymyksiä heidän kielipoliittisistakin arvoistaan, asenteistaan ja ajatuksistaan.



Tuomo Grundström