This form is secure
Send a message
Search for members
This post is public
Babilante kun amiko pri praktikaj problemoj de vojaĝo en fremda lando, mi memoris, kio foje okazis al mi en Sankt-Peterburga hotelo. Fakte nenian problemon mi spertis, sed ankoraŭ cerbumigas min la eventuale vastaj numerologiaj aspektoj de la afero.
Temis pri labora vojaĝo al Rusujo, ni restis kelkajn tagojn en sama hotelo. Unu matenon mi trovis sur la planko, ĉe la pordo, koverton. Tute klare, ĝi estis ŝovita en la ĉambron tra la mallarĝa fendo inter la planko kaj la pordo. Mi malfermis la koverton. Ĝi enhavis slipon kun teksto en la rusa lingvo. Mi bedaŭrinde ne regas la lingvon, tamen povas iele-tiele legi tekston ĉar mi bone konas la literojn kaj iam sukcesas deĉifri kelkajn vortojn. Estis multobligita teksto kun du mane aldonitaj numeroj: 14135 kaj 15135.
Mi sciis, ke 14135 estas la numero de mia ĉambro, kaj post iom da pensado ekkomprenis, ke la hotelo volas transloĝigi min en alian ĉambron, en numeron 15135. Tio iom mirigis min, sed mi pensis, ke eble temas pri iu necesa riparlaboro aŭ alia praktika kialo. Mi rapidis al matenmanĝo kun miaj finnaj kolegoj, ĉar ni devis frue atingi la lernejon, kie ni kunvenos kun rusaj kolegoj. Mi montris la slipon al kolegino, kiu parolas ruse. Ŝi rapidege rigardis ĝin kaj asertis, ke mi ĝuste komprenis: mi ekhavos alian ĉambron.
Nu, mi volis ekscii pri detaloj, kion mi faru kun la valizo kaj vestaĵoj ktp., sed ni devis jam rapidi. Mi do pensis, ke la hotelo zorgu kaj laŭ sia bontrovo aranĝu mian ĉambron: mi lasis ĉion resti tie en malordo kaj rapidis al la kunveno.
Reveninte mi demandis ĉe la akceptejo de la hotelo, kiun ĉambron mi nun eniru, ĉu jam miaj aĵoj estas portitaj en alian ĉambron. Sekvis dialogo iom konfuza, ĉar komence nek mi, nek la akceptistino bone komprenis, kio estas la problemo. Sed la fina rezulto de nia interparolo estis: mi tute ne bezonas ŝanĝi ĉambron, nur la numero de mia ĉambro estas ŝanĝita.
Kaj tiel estis: dum mia foresto, riparistoj forprenis la ŝildeton “14135” kaj la pordon nun beligis nova, ŝraŭbe fiksita ciferplato “15135”. Mia ĉambro estis en bona ordo, purigita kaj ordigita.
Poste, jam revenante hejmen, mi pensis pri la afero: kial, ho kial, necesis meti novan numeron? La sola klarigo kiun mi kapablis iel akcepti, estis la superstiĉo pri numero 13, kiun mi jam antaŭe renkontis aliloke en la mondo. Hotelo ne havu etaĝon numero 13. Tial, ĉar la du unuaj ciferoj de la ĉambronumero montris la etaĝon, kaj la hotelo volis “plisekuriĝi” forigante la 13-an etaĝon, oni devis ŝanĝi ĉiujn ĉambronumerojn super la 12-a etaĝo. Ĉu tiele? Se mi iam revenos al la sama hotelo (kies nomon mi ne plu memoras, sed mi certe rekonos ĝin), mi ja kontrolu, ĉu etaĝo 13 estas forigita.
Mi iam estis en domego, en kiu tute mankis la 13-a etaĝo. Mi silente demandis al mi, ĉu la homoj laborantaj en ties 14-a etaĝo sentas sin pli bonŝancaj kaj sekuraj pro tio, ke ili ĉiutage liftas al etaĝo numero 14. Ili ja devas scii, ke tamen la etaĝo estas la 13-a.
Vjaĉeslav Slavik Ivanov says:
Eble ili nur volis aspekti originalaj kaj proponi ion memorindan por eksterlandaj turistoj. Ili aŭdis, ke ie en la mondo estas konstruaĵoj sen etaĝoj 4 kaj 13 — kaj do realigis la ideon.
Harri Lainepro says:
Vjaĉeslav Slavik Ivanov says:
Ne-ne, plej verŝajne temas pri simpla deziro fari ion nekutiman, novmodan ktp. Onidire, en Usono, Japanio kaj kelkaj aliaj landoj ne maloftas multetaĝaj domoj kun "suspektindaj" etaĝoj renumeritaj: ĉi-kaze estis deziro fari ion similan. En Rusio mi fakte neniam antaŭe aŭdis pri tia praktiko, eĉ ne pri unu konstruaĵo. La loĝantaro estas sufiĉe superstiĉa, sed oni kutime distingas inter siaj propraj superstiĉoj kaj praktika laboro :)
Harri Lainepro says:
Harri Lainepro says:
Harri Laine edited this comment 9 months ago.