Elegio

Krzysztof Arciszewski(1592-1656)

(La temo de la versaĵo estas elegiaj sentoj de la poeto, kiu devis fuĝi al transmara Brazilo. Versaĵo estis verkita dum la forlaso de patrolando)

 Valeta 
 
Ho, malĝojaj gepatroj! Tiel destinis Dio
Plor' kortuŝa, lamento - vin helpos nenio.
Mi ankaŭ ploris, sed en kor' espero venas
Kaj ĝi pro la subita ŝanĝo jam ne svenas.
Mi ne lasos triumfi al la sorto fia
Kun ĉiu hom' mi fidas je protekto Dia
Li estas mastr' de l'mondo kaj en sia domo
Li ne lasas ke manku bonhavo al homo.
Jen, Li donas loĝejon: Eŭrop' , Amerikon
Kaj al aliaj homoj: Azion, Afrikon.
Se Li deziras kontraŭ mi juĝ' fari
-nek vi nek mi povas tion kontraŭstari.
Nur obei verdikton...Kaj nur Dio konas
Trans kiu maro loĝi Li al ni  ordonas.
Mi vidas, ke ne trafis min perdo subita
Prefere mi opinias la ŝanĝon profita!
Se nur al krimoj niaj Dio indulgema
Estos kaj kontraŭ pekoj-pardonema,
Tiam en agoj niaj ni prosperos plue
Preĝu tion kun mi, Gepatroj,surgenue.
Ho,bona estas Dio, Dio kompatema
Li kutime pardonas al homo pentema
Se nur al pent' sincere homo penas veni.
- kion mi votis kaj promesis teni.
Do, mi iras aŭdace, gvidas min Di' kaj fortuno
Ne timante furiozon de Mars' kaj Neptuno.

(esperantigis:

 Jacek)