Գերմանահայոց Կեդրոնական Խորհուրդը դարձեալ բաց նամակ մը յղացաւ եւ շաբաթէ մը ի վեր համացանցը կ'ողողէ պատճէններով:

Կը դիմէ Գերմանիոյ կառավարութեան պահանջելով որ թուրք պատմութեան թրքական դասագիրքերը հրապարակէն քաշուին Գերմանիոյ մէջ:

Տպաւորի՜չ է նամակին թափը. նայեցէ՛ք ի՜նչ հսկաներու դէմ գօտեմարտի ելեր ենք:

Գերմանիա չբնակողը տեղեակ չէ սակայն, որ երկրիս մէջ թրքական դպրոց գոյութիւն չունի, եւ տեղացի թուրք երախաները կը յաճախեն սովորական գերմանական դպրոցները, ուր Թուրքիոյ պատմութիւնը չի դասաւանդուիր, նուազ եւս՝ թրքերէնով:

Խնդրոյ առարկայ են դպրոցէն ետք օժանդակ դասեր ջամբող մասնաւոր հաստատութիւնները, որոնք կրօնքի եւ երբեմն ալ լեզուի եւ մշակոյթի դաս կու տան շաբաթը քանի մը պահ:

Անոնց վրայ է որ Գերմանահայոց Կեդրոնական Խորհուրդը կը փափաքի գրաքննութիւնը քալեցնել: Գերման պետութիւնը պէտք է իր իսկ սահմանադրութեան դէմ մեղանչելով մկրատ ու կարմիր մատիտ խաղցնէ մեր կարծիքով խնդրայարոյց էջերուն վրայ:

Լուր չունի՞նք, որ մեր բնակած երկիրը ոչ Թուրքիան է, ոչ ալ՝ սովետական «ազատ» աշխարհը, եւ որ այստեղ խօսքի եւ կարծիքի ազատութիւն կայ, նոյնիսկ մեր չսիրած մարդոց տեսակին համար:

Մեր խլլոտ քիթը չսրբած՝ դարձեալ կ'ելլենք թուրքին մօրուքը փետթելու: Եւ երկրին տէր Գերմանացիին ալ մատնանիշ կ'ընէք արգիլելիք եւ արտօնելիք գրութիւնները: