Ellen's blog

Tio estas glorkanto kiun ni ofte kantas en menonita preĝejo ĉe la universitato kie mi studas. Estas plej bone kantita en ĥoro, sed mi ne konas multaj esperantistoj ĉe mi, do surbendo estos nur de mia voĉo.


Gvidu miajn piedojn sur la Via voj' (Sinjoro)
Gvidu miajn piedojn sur la Via voj' (Sinjoro)
Gvidu miajn piedojn sur la Via voj'
Ĉar mi ne volas promeni ĝin sen Vi.

Tenu mian manon sur la Vian voj' (Sinjoro)
Tenu mian manon sur la Via voj' (Sinjoro)
Tenu mian manon sur la Via voj'
Ĉar mi ne volas promeni ĝin sen Vi.

Staru ĉe mi sur la Via voj' (Sinjoro)
Staru ĉe mi sur la Via voj' (Sinjoro)
Staru ĉe mi sur la via voj'
Ĉar mi ne volas promeni ĝin sen Vi.

Mi estas Via filo *filin'* sur la Via voj' (Sinjoro)
Mi estas Via filo *filin'* sur la Via voj' (Sinjoro)
Mi estas Via filo *filin'* sur la Via voj'
Ĉar mi ne volas promeni ĝin sen Vi.

Provu mian koron sur la Via voj' (Sinjoro)
Provu mian koron sur la Via voj' (Sinjoro)
Provu mian koron sur la Via voj'
Ĉar mi ne volas promeni ĝin sen Vi.

Tiun ĉi artikolon mi dedikas al Michel Fajro, iu ke komentis en mia lasta artikolon. Sia komento estis sufiĉe nenecesare, certe, sed ne kolerigis min. En tiu ĉi artikolo, estas mia intenco klarigi, se eĉ iomete, miaj opinioj pri la temo de religio, kaj miaj personaj kredoj pri Dio kaj fido.

Unue, mi iros diri ke mi estas kristanino, dum 7 jaroj kaj kelkaj monatoj nun. Ja, mi scias ke la vidpunkto pri ni, kristanaj, ne estas precize bona en la aktuala mondo. Iujn pensas ke ni estas militemaj kaj nekomprenemaj. Aliaj pensas ke la kristana vivo devas esti enuema, nur multe da preĝi ke Biblia legado, kaj neniu de la amuzaĵoj de la vivo--trinki alkoholon, amori, ktp. Ankaū, multe da personoj, especiale en Usono, nur vidas kristanaj ke ĉiam kritikas la mondon. Tiuj kristanaj, laū mia opinio, donas al homoj tiel mi malbonan reputacion. Nun mi klarigxos.

En la Biblio, Jesuo diras ke ni devas ami al ĉiujn, eĉ niajn malamikojn. Tio ĉi, laū mia opinio, estas kie kristanaj kiel mi menciis antaūe faras erarojn: ili kritikas ĉion, sen trovi kompreni la situacion. Nun, mi ne trovas diri ke mi ĉiam faras bonan aĵon, mi ankoraū estas rompita kiel iu ajn, sed mi provas plej bona ke mi eblas. Estas malfacile, kompreneble, sed, tiel estas la vivo, ĉu ne?

Mi estas tre feliĉa ĉimatene, kaj mi pensas ke estas pri la bela sonĝo ke mi havis antaū vekiĝi. Mi ne memoras la kialon, sed mi ridegas multe, rido tiel ke dolorigas la stomakon kaj ne povigas halti. Eĉ mi pensas ke eble mi vekigas min kun rido. Mi ne scias ekzakte, sed estas bona afero komenci tagon ridanta.

Bone, mi devas iri. Ĝis baldaū!
Elenjo

Saluton, mondo. ĉi tio estas mia unua “artikolo.” Mi iris skribi pri mia frustracio hodiaŭ...nenio granda, sed kiu scias. Mia panjo bebovartis hodiaŭ, kaj mi scias, laŭ antaŭaj fojoj, ke estas plibone resti forvoje de la knabeto. Mi ŝatas infanojn, sed...alifoje ke tiu knabeto venis ĉi tie al nia hejmo, mi ĉiam restis sentinta nevolita. Do, mi restis en mia ĉambro matene, aŭdinta podkastojn kaj farinta sudokuan puzlon. Poste, mi legis iomete, kaj do mi decidis tagmanĝi. Okej, neprobleme, sed la knabeto venis en kuirejo kaj restis parolanta. Li ankaŭ volas iom da mema manĝo ke mi manĝis. Denove, okej...tio estas bone. Sed kiam ni manĝis, li ne multe manĝis, sed faris bruon kun lia plado kaj lia kulero. Kaj ankaŭ kun lia taso. Mi nek atendis foriri de la kuirejo, kaj kiam mi eniris en mia ĉambro denove, mi fermis la pordon, por silenti lian bruon. Sed, kio estas tio ke ĝenis min tiel en tiu situacio? Ĉu estas dividi mian panjon? Tio ne havas senson laŭ mi. Se la knabeto ne estis, ne gravis al mi se ŝi estas aŭ ne. Mi amas ŝin, kompreneble, sed io en tiu afero ĝenis min. Eble ĉar mi volis sekvi leginta, kaj tio ne estus eble kun la bruo de la knabeto. Ankoraŭ, io diris min: Vi havas 21 jarojn, vi ne devas ĝeniĝi tiel pri tiu afero...li nur havas 2 jarojn, ne ĉiam povas esprimiĝi sin. Per tio li faras sonojn kaj bruojn. Do, kial tio ĝenis min?