Eta Rivereto kaj Granda Tubo

Estimata Raj,

ofte mi meditadas pri jena peka penso: Kia Edeno estus la mondo sen specio "hommo sapiens"...kaj samtempe mi tre tre hontas...

Vi tute pravas Fratišek, ankaŭ mi hontas. Ĉu vere pro monavido kaj aĉeco la homaro detruos sin kaj tiun belegan planedon? Feliĉe tion mi espereble ne vidos, sed mi pensas pri la estontaj generacioj.

Gekaraj, la vivo por ni estas donita nun. Nun, tutcerte! Ni devas nun krei subteneblan evoluon au reveni al la nulevoluo, se tio estas la kosto de la vivebla vivo. Ni ne nepre devas ĉasi la ŝanĝojn por riĉiĝi per objektoj, kiujn -- kiam ni elportis ilin el la vendejo -- valoras jam nur la duonon. Se tiel mi rigardas la aferon, ni vivas inter ruboj, por kiuj ni donis la vivon. (Ĉu vi vidis jam grandan elpakadon, kiam iu mortas? Amaso da ruboj restas post li -- ankau la ĉiutagaj uzobjektoj iĝas ruboj.) Do, mi diras tion ne pensante, ke ni reiru en la savaĝperiodon de nia historio, tamen ni devas rekonsideri la valorhierarĥion, al kiu ankau ni apartenas.

Mia loĝlando (Germanujo) troviĝas sur la sama planedo. Provetu lasi ĉi tie rubaĵon surstrate aŭ fluigi iun aĉaĵon en rivereton. Nerimarkite de vi iu vidos kaj denuncos vin, kaj dumsekunde alvenos la polico aŭ anoj de la urba ordoservo.

Por ke niaj vivejoj ne dronu en rubo kaj feko oni bezonas ordon je ŝtata kaj loka nivelo.

Mi vere tre ĝojas,ke ie sur la planedo tiu ordo funkcias. Mi de infaneco raviĝis per ordigemeco de germanoj...