Browse posts
new Gustumi landon en restoracio. Mmm... Posted on October 7, 2008 3 comments (latest 45 hours ago)
Bona flanko de inflacio ;-) Posted on August 29, 2008 5 comments (latest 2 days ago)
Eta Rivereto kaj Granda Tubo Posted on April 24, 2008 6 comments (latest 2 days ago)
Granda Animo 3 comments (latest 7 months ago)

Granda Animo

Monday February 25, 2008 at 12:09PM

...Tio okazis dum pasintsomera BET en mia urbo. Tute ne gravas , ke la heroo estas esperantisto kaj ke tiam Li estis eksterlanda gasto. Eble nur la lasta cirkonstanco iom pligrandigas impreson de vidita...

Eta kompanio promenadis post BET'a oficiala tagprogramo. Li ekvidis kusxantan sur trotuaro malplenan saketon de formangxintaj cxipsoj. Ak, tiu mirinda Viro, por liaj okuloj tiu vidajxo ne agordis kun verdanta cxirkauxajxo. Kaj por miaj, mi ne sxatas vidi tion ankaux, sed ... mi ja trairus... Li tamen klinigxis, levis gxin kaj portis suficxe longe gxis atingis rubujon ( ja estis rando de la urbo...).

Kaj ankoraux io min ege impresas. Tiu Viro Naturamiko kutime iras kun rigardo malsupren, ke ne surgrimpi skarabeton aux iun aliun surteran logxanteton...

Kvankam cxiam restante fidela al Naturo, Li tamen, ak, havis pensojn, ke eble por iuj homoj ago levi rubajxon ne sxajnas vireca... Kara heroo de mia rakonteto, mi ravigxas je via granda animo, kiu emas atenti ion etan ( tamen ege gravan ! ). Esti zorgema pri pli malfortaj , respondeca pri cxirkauxajxo, pura naturo, kies anoj ni cxiuj estas, - estas kaj homeca, kaj vireca. Mi kiel virino sxatus tiajn ecojn vidi en cxiu viro !

3 Comments / add your comment?

Karulo says:

Estas bone kapti tiujn etajn detalojn ĉar ili montras vojon irindan. Kiam mi estis pli juna, skolto, estis tiel ke ni klopodis ne damaĝi la montajn liberrifuĝejojn, eĉ iom plibonigis, tiel ke sekvantaj alvenontoj sentu sin komforte bonvenaj, same kiel ni. Se multaj homoj farus tiajn magrandajn penojn, la mondo pli agrablus kaj indus.

Posted 7 months ago. ( permalink )

Imre Szabo says:

En sia rekta propra vivmedio neniu disĵetadas rubaĵojn (eble tamen kelkaj jes). Eble la plej grava problemo estas, ke la pli vastan vivmedion (urbon, montaron, Teron entute) multaj ne sentas sia propra havaĵo. Kvankam oni devus kompreni (kaj tie oni devus komenci la edukadon), eblas, ke multaj objektoj estas privata (aǔ komunuma) proprieto, tamen ni estas iliaj uzantoj, ĝuantoj -- do sekve posedantoj. Kaj niaj posedaj rajtoj estas pli fortaj ol tiuj de la propriethavantoj. Se iu en sia proprieto damaĝas la medion, tiu krimas kontraǔ ni ĉiuj. Li ne meritas havi tiun proprieton. Se iu ne konservas kaj plibonigas la staton de sia posedaĵo, tiu ne meritas havi ĝin.
Kaj la edukadon ni devas komenci ĉe ni mem (ankaǔ mi kiel ofte agas kontraǔ tio, kion mi ĵus diris!).

Posted 7 months ago. ( permalink )

Vladimír Türk ^pro says:

Karaj, mi certe konsentas. Mi havas filon kaj filinon jam plenkreskaj, tamen dum ties infanaĝo ni kune kun la edzino ĉiam devigis ilin meti ĉian papereton de frandaĵoj prefere en la poŝon, ĉiam defendis insekton kontraŭ iliaj piedetoj (mi ne scias, kial infanoj tiom penas piedtrafi insekton, ĉiuj faras tion) kaj mi fakte ne kapablas ion forĵeti preter rubujon. Multfoje mi vidis en filmoj ekzemple policanon simple ĵeti ĉion el aŭtofenestro. Ekzemplojn oni devas doni. Kaj granda temo estus edukado mem, ĉu estas vere ĝuste trakti infanojn maturaj kaj tute samnivelaj sen ordoni aŭ malpermesi ion al ili.

Posted 7 months ago. ( permalink )