july 2008
  sun mon tue wed thu fri sat  
      1 2 3 4 5  
  6 7 8 9 10 11 12  
  13 14 15 16 17 18 19  
  20 21 22 23 24 25 26  
  27 28 29 30 31      

Archives

september 2008 (2)
august 2008 (2)
july 2008 (2)
june 2008 (3)
may 2008 (2)
april 2008 (1)
march 2008 (1)
february 2008 (6)
january 2008 (3)

July 17, 08

Kial sonas tagmeze la sonorilegoj

Hunyadi János
Ni hungaroj batalis kontraü la disvastigigho de turkoj dum 300 jaroj, kun pli - malpli rezulto en la dek kvina, dek sesa, dek sepa  jarcentoj.

Kiam en jaro 1456 kun kondukado de sultano Mehmed dua  la turkoj ekiris per granda armeo konkeri Hungarujon kaj la kristanan Eüropon. La roma papo Kaliksto tria preceptis la dangheron por la kristanizmo, kaj li alvokis la kristanan Eüropon, ke varbu militistan helpon kontraü la pagana atako, kaj li ordonis, ke en chiu kristana preghejo tagmeze sonorilegu, ke la kreduloj preghu pro la kristanizmo. Per varbado de Johano Capestrano itala monaho ankaü venis kun la helpo, kiuj estis chefe serboj kaj aliaj sud Eüropanoj, sed la chefforto estis la hungara armeo, kvazaü 25 000 kapoj.

La granda militestro, Hunyadi János, kun lia kristana armeo atendis la turkojn che fortikajho Belgrado. La turkoj alvenis  kun 200 shipoj, 150 000 soldatoj kaj 300 kanonoj. La batalis estis akra kaj kruela. Hunyadi per artifiko akupigis la kanonojn de turkoj, kaj per tiuj kanonis la turkojn. Fine, Hunyadi per lia kristana armeo rikoltis grandan venkon super la turka armeo,22-an de julio 1456. Ankaü la sultano vundigis.Poste ghis 60 jaroj  la turkoj ne minancis Eüropon.Domaghe, post  semajno  Hunyadi János mortis en pesta epidermo.

Je la papa ordono ankaü plue tagmeze sonis kaj sonas la sonorilegoj anoncas venkon de kristanizmo, kaj memoron de la mortpafighitaj herooj.  Papo Pius dua  donancis  por Hungarujo "Defendanto de la tuta kristanismo" titolon

amiért délben szólnak a harang…

© Published at 10:38 / 0 comments / 40 visits
This post is public

July 19, 08

Petőfi Sándor : Penso ghenas senchese min

Fel, fel vitézek a csatára
Petőfi Sándor
Penso ghenas senchese min:                  

En kusena lito morti.

Malrapide velki, kiel floro

Kion mordetadas la insekto.

Kiel la kandelo malrapide

Forbruli en la vaka chambro, sole.

Dio, ne chi tian morton donu !

Ne chi tian morton donu al mi !

Mi estu arbo, en kiun fulm'  batas,

Aü tiun lashtormego elradikas !

Mi estu klifo, kiun la tondro

Furioze faligas en la valon.

Kaj se la sklavaj popoloj

Disrompos siajn katenojn,

Kaj  per la rugha vizagho, rughaj flagoj,

Kaj sur tiu per la sankta devizo:

Mondlibereco

Kaj ili krios !

Krios de oriento ghis okcidento.

Kun tiu la despotizmo kolizos.

Tie mi mortfalu !

En la batalkampo.

Tie fluu la sango el mia koro.

Kaj kiam mian finan vorton sonos

Subpremu  tiun bruo de la batalo:

La vocho de trumpetoj kaj kanonoj.

Tra mia korpo

Rapidaj chevaloj

Kuregu antaüen al la trumfo,

Forlase min morte kaj piedpreme.

Se la tago de enterigo alvenos,

Niajn rompitajn ostojn oni kolektos,

Kie kun funebra akompanajho,

Kaj kun la nigraj rubandaj standardoj

Oni metos la heroojn en komuntombon,

Kiuj mortis por vi : Mondlibereco !

 

 

© Published at 12:40 / 4 comments / 107 visits
This post is public

( 2 posts )