Tranĉita estas mia korpo,

rompita estas mia koro.

Malpliiĝas mia forto,

proksimiĝas mia morto.

Min atendas certa korto,

malfermiĝas ega pordo.

Iam venos tiu horo,

kiam dehiskas la tombo.

Mi jam volus esti cindro,

kiun dislavadas akvo.

Estos la plej bona solvo,

restu post mi nur memoro!

- - -

Eble ekzistas miraklo...