Blazio VAHA (n.s. WACHA, Balázs)'s blog/

Infaneta paŝado,

laŭ konata principo

Malrapide ni paŝadas:

PAŜ -- PAŜ, PAŜ - PAŜ.

Pli rapide ni paŝadas:

paŝ-paŝ, paŝ-paŝ, paŝ-paŝ, paŝ-paŝ!

Plej rapide ni paŝadas:

paŝ-paŝ- paŝ-paŝ, paŝ-paŝ- paŝ-paŝ...

HALT!

Kaptoludo

Kaptu min! Kaptu min!

Se vi povas, kaptu min!

Ĉar se vi ne kaptos min,

fine mi mem kaptos vin!

Kaptu min! Kaptu min!

Se vi povas kaptu min!

-------------------------

Ĉe tia pelanto,

dormas la pelato!

eĉ: tian pelanton

kaptos la pelato!

Jen kribrilo hele blua -

kun truoj tre grandaj!

Jen kribrilo bele ruĝa -

kun truoj malgrandaj!

Serioze kribro-ludas,

nur saĝaĵojn ni konkludas.

Kribras, kribras, ni kribrante

sablon kribras ni skuante

ĉi kribrilon, restigante

nur ŝtonerojn kvin!

Nun mi skuos vin!

Notoj

Jen kribriloj:

http://eo.wikipedia.org/wiki/Kribrilo

Esperantaj vortoj de Fannjo (15. 03. 2008):

kapo, nazo, okuloj, buŝo, ĝis, jes, lupo, koko, paŝ. tuj, kribras, ku ku, ĵet, falis

(26. 08. 2010). La prononce de okuloj, kribras estas iom malfacile kaptebla por mi (proks. okujo,

kiblas).

Samtempe ŝi jam havas ducent plurdek hungarajn vortojn.

La patrino de Fannjo, nia filino, Borinjo (Borbála hungarlingva versio de - Barbara) naskiĝis en

1980. Kun ŝi same kiel kun Marta (1977) kaj Mateo Ĵolt (1985) mi ludis (tre) multe en Esperanto.

Kun Fannjo mi pasigas (kompare al tio) malmultan tempon, ni loĝas aparte. Tame neĉ kelkaj horoj

aŭ unu-du tagoj montriĝas...

Ankaŭ en la lingvo hungara ŝi havas plejparte "blokajn elementojn" - unuvortajn frazojn,

unu-morfemajn vortojn, tamen laste aperas ĉe ŝi du-morfemaĵoj: kutya [kutjo, 'hundo'] kaj kutyá-é

[kutjae: '(tiu) de hundo', 'apartenas al la hundo', 'por la hundo']

Tra la historio de Esperanto esperantistoj ofte pensis kaj pensas, ke ili solvas konflikton en la mondo, se ili reproduktas la saman konflikton inter esperantistoj. Se en la vasta mondo batalas sciur-amantoj kaj kastor-amantoj, tiam - laŭ tia perspektivo - esperantistoj-sciur-amantoj trovu ĉiujn esperantistojn-kastor-amantojn, venku ilin, kaj tiam Esperanto estos kontribuinta al solviĝo de grava problemo.

Esperantistoj sciur-amantoj amu sciurojn, sed ili ne pensu, ke venko de kastor-amantoj fare de sciur-amantoj inter esperantistoj grave kontribuos al la solvo de la monda sciuro-problemo. Ili ja esprimu sin esperante, sed konsciu, ke la centropunkto de la sciuro-problemo ne estas inter esperantistoj, eĉ se la esperantistoj kastor-amantoj kondutas kelkfoje tre aĉe.

Eble la malamikoj de viaj sciuroj kaj kastoroj tamen estas ne ĉefe inter la esperantistoj!