Pri la valoro de internacia helplingvo

jes kara Robero kusxas tie grand valoro por persono kiu havas iajn sentimentojn rilate al esperanto.

La sociala valoro de esperanto estas lia plej granda trezoro. Sed mi skribis miajn artikolojn kiam mi eksciis ke multaj esperantaj organizacjonoj deziras inkondukti esperanton kiel lingvo por europo ka propagandas pri lingvaj kaj edukaj valoroj de esperanto ne parlante pri liaj gravaj mankoj. Mi konsideris nur lingvaj e edukaj valoroj de esperanto kaj mi deziris diri ke egzistas ankau aliaj helpolingvoj kiuj funkcionas ne pli malbone au mem pli bone kiel esperanto. Kaj mi cxiam ripetas ke esperanto estas tre bona por interamikaj konversacioj sed se iu dezira pli seriozaj aplikajxoj esperanto ne es jam tiel bona kaj cxu ne indas regardi al aliajn helpolingvoj? Nur por scii in kiu maniere ili funkcionas sen abandoni esperanton se oni amas gxin. Por multaj esperantistoj tio estus granda ofendo de "esperantismo".


Pardonu pro erraroj in mia jam iom forgesita esperanto.

Ni ne bezonas E-ton por konatiĝi kun Kalevala, Petöfi aŭ Prus, ĉu? Kiu interesiĝas pri fremdaj kulturoj, povas konatiĝi kun ili sen E-to. Eble la alia vojo estas pli taŭga: Kiu interesiĝas pri fremdaj kulturoj, pli volonte okupiĝas pri E-to.

Sed tio ne estas riproĉo, nur instigo. Via baza ideo estas tute ĝusta: Mi ne komprenas, kial E-tistoj ĉiam rigardas E-ton el la "lingva angulo". E-to kiel kulturaĵo estas same, eble eĉ pli interesa, priatentenda fenomeno. E-to havas propran kulturon kaj ankaŭ peras fremdajn kulturojn. Estas pli rekomendinde studi E-lernolibron aŭ diskuti en ipernity ol verŝi botelon da bieron en la kapon.

Kara Michael, kiam mi estis junuleto, mi sciis nenion pri tiuj verkoj kaj aŭtoroj (pluraj verkoj ne estis tradukitaj al la itala lingvo). Unuafoje mi kontaktiĝis kun ili en la esperanto-movado: en esperantlingvaj revuoj oni skribis ofte pri malpli konataj kulturoj ankaŭ tial, ke la aŭtoroj de la artikoloj estis hungaroj, ĉinoj, japanoj ktp, kiuj parolis pri siaj kulturaĵoj.

Do por mi E-o estis ankaŭ ŝlosilo por eniri nekonatajn kulturajn mondojn...Aldone, kiel vi prave substrekas, mi ankaŭ abunde okupiĝis pri nia kulturo, legis niajn verkojn, spektis niajn teatraĵojn kaj partoprenis en nia ĉiutaga esperantista vivo. Esperanto estas fakte la sola lingvo, kiun, aparte de mia gepatra lingvo, mi konsideras mia propraĵo...

Tre prave Roberto ! vi ja metis la fingron en la ĝustan punkton, kaj plejofte okazantan, kaj vi esprimis tion, kion faris, pri mi mem, ke eklernite Esperanton kun iom da deteno - rezoluta dediĉi al ĝi nur minimumon da tempo kaj fino ! - mi post iom da tempo iĝis "infektita de la verda viruso".

La esperanta kulturo fariĝu pli kaj pli markita de respekto kaj solidareco inter ĉiuj popolaj kulturoj. Nur tiamaniere ni donos nian kontribun por la disvolviĝo de paca socio planeda.

Jes, Esperanto atentigas pri aliaj kulturoj ol tiu de tiu aŭ alia esperantisto.
La esperantistaro mem estas plurtavola. Iu n tavolojn tiu plurkultureco ne tuŝas,

Esperanto plifaciligas interkompreniĝon. Por mi ankaǔ ĝi estas tre bona ŝlosilo al aliaj kulturoj. Mi eklernis ĝin unuope kaj unuopa lernado senĉese estas daǔrigata. Mi trovis kelkajn malnovajn memlernilojn en malegalaj lokoj. Per interreto mi povas babili kun hungaroj ekzemple kiuj havas ja tre malfacilan gepatran lingvon. Tamen plimulto da homoj ne interesiĝas pri Esperanto kaj mi pensas, ke ĝi neniam estos populara. Evidente ĉio estas ebla. Bolesław Prus estis tre bona verkisto. Li estis saĝa. Lia Faraono estas ĉefverko. Li vivis en Varsovio kaj konis tre bone tiun tempan urbon. Nun mi interesiĝas ankaǔ pri la serb-kroata lingvo kaj esperantlingve mi povas babili kun homoj el Serbio kaj Kroatio. Mi havas ĉi-tiun eblecon dank`al. Esperanto. Interreto kaj Esperanto estas bona paro. Mi sendas al vo mian bonkorajn dezirojn el pluva Varsovio. Hodiaǔ en Pollando estas la feto de sendependeco.

Bonan feston, kara Maciek, kaj dankon pro via kontribuaĵo!

Dankon;-))

Mi aliĝas al Roberto, por danki kaj bondeziri al Maciek.

Dankon:-))