Béla Apáti Kovács's blog/

Hieraŭ mi renkontiĝis kun viro, kiu parolis ĉiun lingvon ekzistantan. En laproksima parkol i fanfaronis pri sia scio. La ĉeestantoj mire rigardis kaj aŭskultis lin. Apud mi maljunulino rimarkis:

-Feliĉulo. Junaĝe ankaŭ mi lernis kelke da lingvoj. La lingvolernado estas malfacila laboro. Mi ne komprenas, kiel li povis ellerni tiom da lingvoj.

-Estas talentuloj, kiuj dum tagoj, aŭ semajnoj estas kapablaj ellerni lingvon – aldonis iu malantaŭ ni.

-Ĉu vi scias kiom da lingvoj ekzistas sur la terglobo? – demandis la maljunulino.

-Hm?

-Pli ol tri mil. Mi ne kredas, ke oni estas kapabla ellerni ĉiom da lingvoj. Certe li mensogas.

-Li ŝajnas simpatia kaj kredebla homo. Kiu povus kontroli, kel i diras veron?

-Mi dubas. Eble krom la gepatra lingvo li scias neniun.

-Mi devus ekzamenigi lin por ke ni eksciula veron.

Tiam la maljunulino diris al la fanfaranto:

-Ni deziras ekzamenigi vin, sinjoro.

La viro surpiziĝis kaj lia vango ruĝiĝis.

-Tre volonte, sed nun la tempo ne estas aktuala. Mi ne havas tempon. Mi devas rapidi, sed eble venontfoje se ni estos renkontiĝantaj. Do, ĝis….! Baldaŭe mi staros je via dispono, sed nun mi devas foriri.

Ni restis tie triope sen la viro parolanta ĉiun ekzistantan lingvon de la terglobo. Plurfoje mi ne vidis lin. Eble mi nur sonĝis la tutan, ĉar laŭ mi ankoraŭ ne naskiĝis tia homo, kiu povus ellerni pli ol tri mil lingvojn.

Nur post monatoj mi eksciis, eble tio ne estas fantastaĵo, se oni ellernas la Zamenhofan lingvon, ĉar tiam oni estas komprenata ĉie en la tuta mondo.