Esperanto estas atakata

Kara Kovács, tio ja malabrablas, sed ne malesperiĝu. Strange tiu reago estas plej ofta inter lingvo-profesiuloj.

Nu, kiel mi rigardas la aferon: dumkomence mi ja reagis al tiaj reagoj kaj ofte mi diskutadis. Nun, tamen, mi jam sufiĉe vivas Esperanton por ke tio ĝenu min. Mi lernis simple aŭdi kaj silenti, maksimume mi diras: "nu, se vi pensas tiel kaj ŝajne ne volas pensi maltiel, mi pensas, ke ne efikos, se mi montros mian vidpuntkon, sed, bone, ĝi ne estas kiel (la) via". Ofte tio malarmas la kontruaxulon, kelkfoje li-ŝi petas ne pensi tiel, petas de mi, ke mi daŭrigu ktp. Mi eĉ daŭrigas, sed mi kontrolas min, por ne tiome paroli. :-)

Kiel mi rigardas Esperanton: nu, unue mi rigardas ĝin kiel neŭtrala lingvo. Mi tre kontentas pro tio, ke mi ne devas ŝajni usonano por komunikiĝi kun hungaro ekz-e. Per Esperanto mi emas esti kiel mi estas laŭ tiulingva ebleco. Per la angla mi certe bezonus ŝajni usonano, se mi volus reprezenti min mem. Tamen ĉi tio estus memreprezentado? Certe ne. Tio evidente ne estas malamo al Usono. Mi tre admiras tiun povegan landon pro multaj el ĝiaj konkeroj kaj tie mi havas bonajn amikojn. Tio simple estas la gusto komunikiĝi per neŭtrala lingvo.

Due mi ŝatas Esperanton pro ties interna ideo. Ne sencas paroli Esperanton se ni ne celas pacon, amikecon inter la popoloj kaj sekve inter la homoj mem. Iam amiko mia (anglalingvo-instruisto) diris (jes, li uzis kvazaŭ heroan tonon), ke lingvo devas havi kulturon, ke Esperanto rindindas, ĉar ĝi tion ne havas. Mi trankvile respondis: "nu, ĉu ĝi ne havas aŭ ĉu vi ne konas? Esperanto havas multon da kulturon. Kaj mi ne parolas pri tio, kion oni jam produktis esperante, mi parolas pri kial kaj kiel la lingvo naskiĝis". Li demandis kial kaj kiel. Mi diris: li naskiĝis por pacan kaj amikecan komunikadon, kiu cetere plitrafe okazus per neŭtrala lingvo (kaj ĉar neŭtrala estas nur lingvo artefarita, tial oni planis Esperanton). Kaj li naskiĝis surbaze de la internacia kulturo, reprezentante multe da komunaĵoj al pluraj popoloj. Do li havas, krom pacan kaj amikecan kulturon, ankaŭ internacian". Bedaŭrinde li ridis kaj ja ne respektis, kion mi montris. Li klare fieris pri la propra penso. Homoj tiaj ne valoras pro fruktodona diskuto. Rezignu pri ili.

Homoj tiaj, same, tre malfacile sin malfermos por pacan kaj amikecan komunikadon. Ili fieros pri ili mem, rigardos la aŭdantaron nur kiel oportunon disvatigi la propran vantemon. Ne klopodu do konvinki ilin. Ili nur konvikitos de si mem kaj do vi perdintos vian tempon.

Dume ĝuu Esperanton kaj klopodu konstrui bonajn etosojn ene kaj for de ĝi, per kaj malper ĝi. Per tiuj pluraj manieroj vi helpos la Esperantan aferon. :-)

Esperantistan brakumon!

Karaj amikoj Béla kaj Fernando!
Mi legis viajn tekstojn tre atente kaj deziras aldoni kelkajn frazojn, sed bonvolu pardoni miajn erarojn...
Dum 36 jaroj, mi instruis anglan en mezlernejo... De preskaŭ 30 jaroj, mia naska urbeto estas ĝemelata kun germana urbeto, kaj mi tre aktive partoprenis multajn interŝanĝojn , speciale inter niaj du mezlernejoj... Mi eĉ iom instruis germanan al kelkaj adoltoj por faciligi kaj plibonigi la relatoj inter niaj du vilaĝoj... De pli ol dek jaroj,la mezlernejo kie mi laboris aliĝas la eŭropa "Komenius Programo" kaj ni organizis interŝanĝojn kun 9 lernejoj en 7 landoj!
Eĉ se tiuj interŝanĝoj estis/as ĉiam mirindaj momentoj, neniam oni povis/as komuniki nek facile nek intense : plejparte, oni parolis/as nur pri banalaĵoj... kun oftaj miskomprenoj (kiuj kelkfoje okazigis konfliktojn!!!)
Kial do? ... Ĉar mankis/as ilo por kumuniki facile, vere kaj profunde...
Mi ege bedaŭras, ke mi ne studis esperanton pli frue... Nur de du aŭ tri jaroj, mi vere "laboras"... kaj uzas esperanton...
Kiam en liceo,ankaŭ mi mokis kamaradon kiu legis esperante, ĉar laŭ mi nur la angla estis internacia lingvo!...Tiam, mi eĉ sciis nenion pri Eo!!! Mi ankoraŭ hontas...
Neniam antaŭe mi ĝuis tiel lernante lingvon! (unu el miaj hobioj estas lerni lingvojn).
Neniam antaŭe mi povis tiel facile komuniki kun personoj de la tuta mondo!
Neniam antaŭe mi sentis min monda civitano!
... sed same kiel vi, Béla kaj Fernando, mi aŭdis tre malagrablajn komentojn pri eo... ĉefe de mia edzino, de mia familio... Ne gravas tiel! Ankaŭ mi lernis silenti, preferas silenti...
Jes ja, mi estas revulo, idealisto, pacifisto, ekologisto... ktp! Mankas al nia bela planedo homoj kiel Zamenhof!!!
Jes ja, mi sentas min pli feliĉa dank'al esperanto kaj mi povas diri fiere: "Mi estas esperantisto" aŭ "Mi estas samideano"...

Dankon, Mike, por tiom afable kundividi vian sperton. :-) Amikoj ĝis hodiaŭ moketas min pro tio, ke mi estas e-isto. Sed multaj el ili jam ekrimarkis bonajn aferojn okazintajn pro Esperanto. Kompreneble multaj el tiuj amikoj estas homoj, samkiaj tiuj ne volontaj lerni alian lingvon ol la angla. Ofte tiaj homoj ne havas poezion ene de si, ili ne emas zorgi pri la kultura diverseco, malfacile ravos ilin la ĉarmaĵoj tipaj el ĉiu kulturo en la mondo. Restas al ni trankvile rezignacii. La suno brilas por ĉiuj, sed kelkaj volas resti en kavernoj...

Kara..ne gravas kion aliuloj pensas pri Esperanto.Esperanto estas fakto, ne lingva-projketo.Ni ĉiuj estas homoj liberaj por fari kion oni volas.. kaj kiam oni volas. La mokuloj..kompatindaj...agas kiel azeno.Ili ne scias, ke ili perdas tempon mokante la esperantistaron..ĉar la esperantistoj estas homoj obstinaj kaj kredas je nia bona lingvo kiel lingvo helpema kaj interkonsenta.
Amikine Karesema.

Por tiu,kiu vivas por manĝi ,Esperanto estas nenio alia ol hobio,tamen por tiu,kiu manĝas por vivi ,Esperanto estas trezoro. ĉu en Hungario estas tradukaĵo de la paroladoj de L.L. zamnehof en hungara lingo ,por ke ĉiuj hungaroj legu kaj kompreni,kial nia movado ekzistas,por kio Esperanto estas bezonata ?

Vi pravas. Se ĉiu diplomisto ne bezonus stata lingvo-ekzamino (kaj Esperanto estas la plej facila), tiam prekaǔ nenio lernus Esperanton en Hungario. La plejparto da la esperantistoj estas olduloj, kaj hodiaǔ multaj junaj hungaranoj ne eĉ scias kio Esperanto estas. Multa nur ridas, kiam oni diras, ke oni scias Esperanton.

Az micsoda? Az nyelv? Hol beszelnek?

Esperanto mem ne estas paco, amikeco aǔ amo; tiuj estas sendependa de Esperanto. Nia lingvo estas nur instrumento, kiun hodiaǔ - speciale inter la junaro en Centra Eǔropo - volas malmultaj.

Kiel nia talmudo ni povas studadi la lingvon. Se morgaǔ iu volos nian lingvon, tiam por ili ĝi estos senkosta.

Oni staras tie, kie oni staras, ne ie ajn!

Az élet soha marshol van!

Saluton Kovács! Mi ankaŭ suferas pro atakoj al Esperanto. Nuntempe mi laboras en filmdistribuejo kaj tie kiam oni demandas min kiu(j)n lingvo(j))n mi parolas , mi une diras esperanton kaj poste la aliaj, multaj el ili aŭ ne scias pri ĝi aŭ ironie ridetas kaj diras ke oni nur bezonas la anglan por internacia komunikado. Bedaŭrinde esperanto ankoraŭ ne atingis sufiĉe da populareco por esti tute akceptata de homoj je monda skalo. Eble iam venos tiu tempo kiam "la popoloj faros en konsento unu grandan rondon familian"