Mi renkontis lin rapidante al lingvokurso. Antaŭ nelonge li aliĝis por lerni iun mondolingvon. Li plendis al mi, kiom multekostas nuntempe la lingvolernado. Mi kuraĝadis proponi al li la lernadon de Esperanto. Li rifuĝis de la lernado. Tiam venis la ideo intervjui lin.

Vesperto (1): Kial vi estas kontraŭ Esperanto.

La malamiko de Esperanto: Laŭ mi Esperanto ne estas serioza lingvo. Diru al mi, kie oni povas uzi ĝin en la mondo? Kiom da homoj parolas ĝin? Ja, Esperanto ne havas literaturon.

Vesperto: Esperanto estas vaste estas uzata en la tuta mondo. La nombron de esperantistoj estas malfacila difini, ĉar geesperantistoj vivas en ĉiu lando, sur ĉiu kontinento. La tendaro de la geesperantistoj estas granda. Ĉu vi dubasEsperanto-literaturon?

La malamiko de Esperanto: Kompreneble, ĉar ankoraŭ mi ne aŭdis pri originala Esperanto literaturo. Eble ĝi ne ekzistas.

(Mi senfine komencis vicigi al li la originalajn verkaĵojn en Esperanto. Unue li ekmiris, sed fine ne perdi la batalon cinike ekridis:)

Bone, bone, sed tamen la grandaj mondlingvoj estas pli valoraj. Ne klopodu, vi ne povas konvinki min!

La klonkudo de la mallonga intervjuo: multaj homoj scias pri Esperanto preskaŭ nenion. Kiu kulpas?

 

( Rimarko: 1. Vesperto estas mia modesta eldonaĵo.Ĝi estas legebla ankaŭ en Ipernity )