Mi decidis forvendi Esperanton.
Sinjorinoj kaj Sinjoroj, bonvolu aĉeti logikan, belsonan, facileellerblan lingvon. Ĝi estas preskaŭ senpaga. Ĝi estis eltrovita por Vi. Bonvolu aĉeti Esperanton!
Bonega negoco. Ne hezitu. Tuj aĉetu Esperanton.
Mi scias ĝi ankoraŭ mankas el Via kolektaĵo. Hejmenportu Esperanton kaj faru bonegan negocon.
Vi ankoraŭ ne posedas Esperanton. Nu, kaptu la okazon kaj aĉetu ĝin. Kial Vi hezitas? Aĉetu ĝin! Via najbaro jam aĉetis tiun ĉi grandiozan lingvon. Do, ankaŭ Vi surpizu Viajn familianojn per ĝi. Mi ne hezitus. Mi tuj aĉetus ĝin.
Ĉu Vi demandas, ĉu mi jam posedas ĝin. Jes, kompreneble mi havas Esperanton. Mi jam ne povus vivi sen ĝi.
Aŭskultu min, se ankaŭ Vi aĉetos Esperanton, baldaŭ ekvidos, Vi ne povos vivi sen ĉi Internacia Lingvo.Vi benos la momenton kaj orumos mian nomon, kial mi proponis Esperanton por Vi.
Ne serĉu argumentojn! Tuj aĉetu ĝin! Esperanto estas grandioza kaj utila lingvo. Morgaŭ la tuta homaro parolos ĝin. Ne Vi estu la lasta, kiu aĉetas la Zamenhofan lingvon. Do, ek! Vidu mi donas ĝin al Vi senpage. Aĉetu! Aĉetu! Tie ĉi estas bonega okazo por posedi Esperanton.
Eble morgaŭ jam estos malfrue. Sinjorinoj kaj Sinjoroj, aĉetu Esperanton, tiun ĉi belegan internacian lingvon!