Attila József: PURAKORE

Dankon nin malkovrigi Attila Joszef. Mi legis, ke li estas la plej granda hungara poeto de l'jarcento, sed en Francio li estas tute ne konata, jen kio utilas Esperanto !
Diru pli pri tiu patosa kaj mistera poemo kiam ĝi estis verkita ? pri kiu ?

József; prononcu: jo:ĵef.

zs - ĵ
sz - s

Mi verkis longan respondon por vi, sed la sistemo elĵetis min kaj malaperis la tuto, plurhora mia laboro. Mi bedaǔras, sed nun senespere mi retiriĝas.
Dume mi strebas sendi al vi per Iperpoŝto studon pri la poemo. Ĝin mi povas sendi al ĉiuj interesiĝantoj laǔ peto.

Imre, mi proponas, laŭ via disponebla tempo kaj emo, skribi artikolon en vikipedio (eĉ se malgranda), poste sufiĉos komuniki la publikigon al e-ipernitanoj.
Krom tio, mi donos al vi ideon pro malpliigi riskon de malapero de gravaj/longaj tekstoj. Skribu ilin en aparta dokumento per programo de via komputilo kaj nur post la savo (registro) vi kopiu kaj gluu ĉe Ipernito.

Mi eĥas Karulon. Jam ekzistas povra artikoleto pri Attila József: eo.wikipedia.org/wiki/Attila_József
Vi povus vigligi tiun artikolon.

Imre, vi bele deklamas :-)

La poemon tradukis (Imre diros, kiom da personoj, sed inter ili certe) Kalocsay, kiu (kontraste al Imre) ne konservis la silabnombron, la ritmon.

Kara Blazio!
Vere la silabnombro estis la ĉefa kaǔzo, mi devis fari kanteblan version. Do, mi faris la tradukon ne pro malestimo al Kalocsay. Unu el miaj ĉefaj taskoj estis komplete forgesi liajn solvojn antaǔ ol prezenti la miajn.
Kiel signo de mia estimo al li staru ĉi tie lia taduko:

Attila József

KUN PURA KORO

Patron, panjon, hejmon, dion
Mi ne havas, nek patrion,
Nek lulilon, nek ĉerktolon,
Amon, kison aŭ brustmolon.

Mi tri tagojn fastas tute,
Jes , ne manĝis absolute.
Dudek jaroj – ho, potencas!
Ilin vendi mi intencas.

Se neniu ilin pretendos,
Al diablo mi ilin vendos:
Mi purkore elrabos domon,
Se necese, murdos homon.

Sekvos kapto kaj pendumo,
Kovros min beata humo,
Kreskos morto-porta floro
Sur belega mia koro.

Tradukis Kolomano Kalocsay

Mi ne pensas, ke estas signo de malrespekto ion retraduki, vi meritas dankon kaj gratulon, evidente.

Estas alia afero, ke vivantaj artistoj de tradukado povas suferi, se iu ilin provas superi eĉ nur pri detaleto. Pro "duonklereco", pro mia supraĵeco kelkfoja, kaj pro memoroj pri sinjoro Fehér mi ofte timas rilati al demandoj de la arto.

Mi iom dubas pri plej-konveno de la vorto *pretendi*, sed tio restu mia dubo malcerta,
mi ne pretendas esti prava. La kontrasto-paralelo en la unua strofo ne povis sekvi ĝismaksimume la hungaran (sintaksan formon), sed la senco kaj la strofo-formo estas ĝustaj. (Pardonu min pro la iom facilanima formulado de miaj impresoj).

Amike

Blazio

Kara Imre:
Ĉu mi povas doni la informon, ke tiun poemon vi publikigis en la literatura revuo La Karavelo n-ro 4 (p. 13), de januaro 2008 (http://www.esperantopt.com)? Do, donita la informo.
Mi ŝatis la deklamon.
Gratulon!
Ĝoano

Laŭ mi ĝi estas bonega traduko. Gratulon!

Elkorajn gratulojn pro la traduko kaj la deklamo! Mi petas vin por la studo de la poemo. Cetere, via bela, profunda vocho memorigas min al la fama moderna poeto esperanta. Eble vi provu diveni?!