Het ondernemersklimaat in Nederland is behoorlijk ongezond.
Geen haar op mijn hoofd die er over nadenkt in dit land een bedrijf of onderneming op te zetten.
Industrie terreinen zijn ondertussen zogenaamde "no go areas" waar je eigenlijk met je goede gedrag, of met je hond, niet eens meer over heen durft te wandelen.
Zelfs complete A LOKATIES staan leeg, TE KOOP of TE HUUR.

Als je in ons Nederland een bedrijf of onderneming begint ben je gewoon een melkkoe voor de overheid.
Werken moet natuurlijk wel lonend zijn want anders motiveert het niet.
De lasten zijn te hoog en de winsten te laag.
Je kunt natuurlijk ook gewoon zeggen dat de marges verkeerd liggen.

Nederland innoveert niet en bezuinigd te veel op zaken waar je juist niet op zou moeten bezuinigen.
Ook veroorzaakt steeds het beleid veranderen veel onrust in het bedrijfsleven.
Veel bedrijven en talenten worden op deze manier het land uitgejaagd.

Voor ondernemers wordt Nederland steeds ongezonder.
Hoe mislukt het re-integratie beleid is en over mijn kennismaking met Oost Europa leest u in onderstaand verhaal.
Leest u gerust nog even verder dan begrijpt u zeer waarschijnlijk ook het waarom wel.

* In jaartal 2009 was ik klinisch dood na een hersenbloeding.
* De participatie-maatschappij zal langzaam gaan vastlopen.
* Eerst het zuur en dan het zoet zei een Minister President in jaartal 2002.
* Ik zelf heb jarenlang in Oost Europa gewerkt en daar ook gewoond.

Er is in Nederland blijkbaar alleen werk voor chronisch zieken en overlevenden van een ernstig trauma.
Als je gezond bent kom je net als die andere inmiddels bijna één miljoen kandidaat werknemers gewoon in de bijstand..
Ik heb dus al die tijd maar gedaan alsof ik niets mankeer (grapje).

Verder leven na een hersenbloeding, je moet het maar durven.
Het lijkt wel of je bent afgeschreven door de maatschappij als je zoiets overleefd.
Na duizend en één loketten langs gestuurd te zijn kan ik niets anders dan concluderen dat instanties in Nederland totaal geen ervaring hebben met / of gewoon niet weten hoe ze met om moeten gaan met mensen welke zoiets overleefd hebben.

Dat je hele leven voorbij is na zo iets heftigs begrijpen slechts weinig mensen.
En na een paar maanden zijn de meeste mensen allang alweer vergeten dat je zo'n hersenbloeding hebt gehad, en dan ook nog overleefd, hoe haal je het in je hoofd....

Even voor de goede orde; het duurt echt wel een paar jaar voor dat je weer een beetje "de oude bent", volledig herstellen lukt nooit, want je wordt dus echt nooit meer wie en zoals je was.
Daar is zo'n trauma net even iets te heftig voor....

Je wordt een heel ander mens met een heel ander persoonlijkheid en karakter.
Verder leven na een CVA of hersenbloeding, of wat voor heftig trauma dan ook wordt echt wel heel anders dan voor die tijd.

Je kunt ook helemaal niet een vast traject gaan uitstippelen voor het geval iemand "Per Ongeluk" wel zoiets overleefd.
Het is namelijk voor iedereen anders.
Verder leven na een hersenbloeding; Je moet het maar durven.....
Ik voelde mij als een vreemde in mijn eigen stad.

Als je praat over paranormale visie dan praat je over paranormale gave's.
Dat zijn aangelegenheden welke zich altijd zullen blijven ontwikkelen.
In een andere dimensie leven vergelijk ik wel eens met mijn tijd in Oost Europa.
Iets wat vandaag niet lukt bijvoorbeeld, daarvan zou het mogelijk zijn dat zoiets morgen wel lukt.

Misschien omdat dan de omstandigheden weer anders zijn.
Bijna net zo als in het zogenaamde normale leven eigenlijk.
Sommige zaken zullen waarschijnlijk altijd onmogelijk blijven.

Algoritme en Paranormale zaken en aangelegenheden zullen vandaag en ook morgen en in de toekomst voor veel mensen altijd wel een raadsel blijven.
Paranormaal begaafd zijn betekent ook zaken heel anders en vanuit een andere invalshoek benaderen en bekijken.

Oost Europa heeft een enorme indruk op mij gemaakt.
Denk alleen maar aan de zwaar onderschatte gevolgen van het socialisme, dan wel het communisme en de inmiddels zwaar befaamde hamers en sikkels.
Het vallen van het ijzeren gordijn in jaartal 1989 was wel een heel unieke belevenis.

Ik denk dat ik ondertussen wel de halve wereld heb gezien of voorbij heb zien komen.
Ieder land heeft wel zijn eigen gewoontes en overtuigingen, en vergeet niet tradities.
Daar veranderd één groot en verenigd Europa écht helemaal niets aan.
Vandaag niet, morgen niet, in de toekomst niet, echt never nooit niet dus.

Zoals gezegd; in een andere dimensie leven vergelijk ik dus wel eens met mijn tijd in Oost Europa.
Daar leven, wonen en werken is alsof je in een andere dimensie leeft.
Het was alsof ik opeens in die film terecht was gekomen; Back To The Future.

De eerste keer dat ik daar aankwam was het alsof ik opeens in de jaren vijftig terecht was gekomen.
Onvoorstelbaar eigenlijk, en daar ben ik dan gewoon in een personenauto naartoe gereden.
Het was eigenlijk wel een soort van reis in de tijd.

Wat ik daarmee bedoel?
Die andere dimensies zijn eigenlijk heel dichtbij, alleen ziet niet iedereen dat, of zal ik zeggen ; niet iedereen is in de gelegenheid om dat te zien.
De vierde en vijfde dimensie zijn gewoon om ons allemaal heen.
En ja, dat is inderdaad wel iets om eens rustig over na te gaan denken......

De participatie maatschappij is behoorlijk gedoemd te mislukken.
De vraag waar al die "vrijwilligers" hun huur en boodschappen van betalen heeft tot nu toe nog niemand aan mij kunnen beantwoorden.
Aangezien het leven niet gratis is zullen ook "vrijwilligers" niet van niets of van de wind kunnen leven.

Je kunt natuurlijk altijd wel betaalde mensen gaan ontslaan en gesubsidieerde mensen hun plaats in laten nemen, maar daarmee los je de werkloosheid niet op.
Bovendien, en dat lees je ook in personeels-advertenties, worden er door de meeste bedrijven toch gemotiveerde mensen gevraagd.

Maar .... wie betaalt die gesubsidieerde mensen ...??
Juist want gratis bestaat niet.

Werken moet wel lonend zijn want anders motiveert het niet.

Als je praat over eerst het zuur en dan het zoet, dat zei de minister president van het CDA in het jaartal 2002 (.........) dan kun je de vraag gaan stellen wat er in die tijd bereikt is.?
Dus hoeveel zin het heeft om te gaan proberen mensen te motiveren om voor niets of zogenaamd "gratis" te gaan werken dan denk ik dat zo'n missie onmogelijk dan wel bij voorbaat mislukt te noemen is.

Als je mensen geen perspectief of toekomst kunt bieden dan geeft dat behoorlijk de indruk dat wij een reis "back to the future" wel kunnen gaan vergeten.
Wij zijn dan met dank en medewerking van de overheid weer terug in de jaren vijftig.
Terug Naar De Toekomst zit er voorlopig waarschijnlijk niet meer in......

Als het zo doorgaat dan is de "Toekomst" waarschijnlijk nog heel erg ver weg....
Dat geeft weinig hoop en vooral nog minder perspectief voor al die mensen die met tomeloze inzet vrijwilligerswerk doen en denken daarmee een toekomst te hebben.
Vrijwilligers werk is gratis voor de mensen die er aan verdienen, maar levert totaal geen toekomst-perspectief op voor de kandidaat werknemers die dat werk moeten doen.

Ik beweer dus niet dat de Nederlandse overheid het patent heeft op bureaucratie, maar ze doen met een naar alle waarschijnlijkheid grenzende zekerheid wel heel veel moeite om de indruk te wekken dat het wel zo is....

Ondernemen in Nederland ........ laat dat maar aan mij voorbij gaan, daar begin ik niet meer aan..
Met het huidige ondernemersklimaat een bedrijf of onderneming opzetten dat zie ik persoonlijk helemaal niet gebeuren.


ome bertus