Als incompetentie een vereiste is dan mag het huidige regeringsbeleid zeer zeker geslaagd genoemd worden.
Blijkbaar ben ik toch niet de enige die last heeft gehad van psychoses na het slikken van huismerk medicijnen.

De laatste psychose ging gepaard met een gigantische woede aanval waarna ik de rest van de dag in een politie-cel mocht door brengen..... waarna een rechtbank in al haar wijsheid besloten heeft mij een boete van 1000 (duizend) eurootjes op te leggen.

Een eigen leven opbouwen blijft ondertussen zwaar strafbaar en eens per vier weken komt er dan zo iemand van de hulpverlening langs (hulpverlening ??) die er op toeziet dat ik niet stiekem toch een eigen leven begin.......

Wel zorgt deze hulpverlening (GGZ) er voor dat ik wél mijn door de huisarts voorgeschreven medicijnen (bloeddruk verlagers) krijg verstrekt omdat ik anders met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid weer een maand in een ziekenhuis moet doorbrengen.

Eén dag ziekenhuis kost gemiddeld 1000 euro (duizend euro) dus één maand wordt dan ..... DERTIGDUIZEND EURO.......(30.000 eurootjes).

Aan mij voorgeschreven medicijnen kosten slechts 29,-- euro waar ik dan drie maanden mee doe.
Het prijsverschil volstaat om de GGZ (medische) begeleiding te betalen, waar mijn ziektekosten verzekering dan weer blij mee is...., en mijn nabestaanden dus ook..!
Mijn nabestaanden hebben in het ziekenhuis al eens afscheid van mij moeten nemen en begrijpen het huidige incompetente beleid ook niet.

En dat allemaal omdat gewoon omdat ik te ziek ben en te veel pijn heb om full-time dus 40 uur per week aan de lopende band in zo'n overheids-dwangarbeiderskamp / sociale / re-integratie / werkplaats / te werken.
Daar staat een radio de hele dag keihard aan, en in zo'n werkplaats werken voornamelijk verstandelijk gehandicapten.

Om daar dagelijks mee om te gaan heb je toch echt een langdurige opleiding nodig.
Na het overleven van een CVA of ander trauma is de hele dag dus VEERTIG
UUR PER WEEK tussen verstandelijk gehandicapten echt het aller laatste waar je behoefte aan hebt.

Bovendien kan ik dan mijn leven niet opnieuw opbouwen, waarbij ik opmerk dat mensen welke in zo'n re-integratie traject gedumpt worden nog steeds in de bijstand lopen en dus maandelijks een bijstand-uitkering ontvangen, niet genoeg om van te leven en / of maandelijks kosten van levensonderhoud te betalen.

Zoals ik al eerder zei zou ook ik graag mijn leven weer opnieuw opbouwen, maar waarom dat maatschappelijk zwaar strafbaar is, blijft mij een raadsel.


Het wordt mij gewoon onmogelijk gemaakt, en ja ik weet dat meer mensen daar problemen mee hebben, daar word ik dagelijk mee geconfronteerd............
De bijstandswet voorziet niet in re-integratie van een supertrucker, waarmee aangetoond wordt dat incompetentie duidelijk een vereiste is van het huidige regerings beleid en haar generatie bestuurders.....
Na een hersenbloeding hoor je gewoon niet in de bijstand.

Dat participeren zal vanaf binnenkort wel weer anders gaan heten waarmee alleen maar het onvermogen van incapabele bestuurders bewezen zal gaan worden.
Maatschappelijk aanvaardbaar zal die participatie-maatschappij nooit worden.

Veel overlevenden van trauma's overlijden alsnog binnen twee jaar wegens onkunde van instanties en dus ook omdat ze niet de goede medicijnen krijgen.
Huismerk medicijnen zijn behalve goedkoper vaak ook levensgevaarlijk.
Hoelang dat nog stil gehouden kan worden ?????

Dat overlevenden van trauma's in Nederland te werk gesteld worden in plaats van maatschappelijk of sociale / medische begeleiding te krijgen - en eventueel omscholing- is een zeer angstige en ongewenste ontwikkeling.
Dat gaat dus wel over het uitbuiten van doodzieke mensen en overduidelijke onkunde van incapabele instanties;

In de landen om ons heen worden mensen welke arbeidsongeschikt worden of zijn voor hun eigen beroep gewoon zonder problemen omgeschoold naar een beroep welke deze mensen nog wel kunnen doen.
Waarom dat in Nederland niet kan of mag is mij een raadsel.

Maar zoals ik al eerder aangaf;
Als incompetentie een vereiste is dan mag het huidige beleid geslaagd genoemd worden.....
Maar zoiets als wat nu gebeurd....... vreselijk incompetent beleid.
Dat soort toestanden zouden wij in Nederland gewoon niet moeten willen.

De GGZ heeft inmiddels laten weten mij niet meer te kunnen begeleiden.
Of dit is wegens ontbreken van deskundigheid blijft onbekend.
Op het opgegeven telefoon nummer is niemand bereikbaar.
Zoals gezegd; Als incompetentie een vereiste is mag dit beleid zeker geslaagd genoemd worden.