Kelkajn frazojn pri mi, miaj filoj kaj nia Esperantiĝo

Mi estas diplomita pentrartistino kiu eklernis Esperanton en septembro 1993, kune kun miaj ambaŭ filoj (David kiu aĝis tiam 11-jarojn kaj Alberto kiu aĝis 3-jarojn kaj duono) ĉe la Esperanta Klubo en Oradea, Rumanio.

Post unu jaro da lernado en '94, ni jam sukcesis flue paroli la lingvon, ĉar ni ofte parolis ĝin ankaŭ hejme. Krome, ni ankaŭ havis la feliĉon trovi rapide plurajn afablajn letergeamikojn el diversaj landoj kun kiuj ni fervore korespondadis.

Unu jaron pli poste mi faris kelkajn desegnaĵojn, pri kiuj la franca E-asocio T.A.K.E. faris E-kartojn kaj ankaŭ puzlojn pri iu bondezirkarto por Kristnasko kaj Novjaro.
Tiujare mi verkadis ankaŭ kelkajn E-poemojn, inter kiuj kelkaj estis aperigitaj en la gazeto Vespero, kaj en la revueto Bazaro

Poste komence de juno '99, mi ekkomencis kunlabori kiel grafikistino al la revuo Juna Amiko, pere de pluraj ilustraĵoj. Mi ilustris kolore ankaŭ kelkajn el la titolpaĝoj de tiu revuo.
De tiam, ankaŭ Alberto mia pli malgranda filo ekkomencis kunlabori al tiu revuo per memskribitajn artikolojn.
Mi instruis ankaŭ instruis Esperanton dum kelkaj jaroj en Rumanio. Dumtempe, Alberto ankaŭ iĝis eble unu el la plej junaj kursgvidantoj.