Kiel organizi pli bone Universalajn Kongresojn?

Mi ŝuldas pri konkretaj proponoj, t.n. "solvo"-proponoj -- esprimo transprenita de la prezidanto de UEA -- rilate la Universalajn Kongresojn, post mia kritiko koncerna la organizajn mankojn de la lasta UK el Roterdamo. Necesas mencii, ke la ĉi-subaj proponoj priatentas la cirkonstancojn spertitajn de mi dum UK 2008, kaj mi klopodas kiel eble plej konkrete skribi pri miaj proponoj. Mi eĉ momenton ne kredas, ke mi estas ĉioscia, do tiu ĉi artikolo povas enhavi ankaŭ erarojn kaj misaĵojn, pri kiuj mi pardonpetas anticipe. Jen mia "disertacio" por ĝui ĝin ĉiuj, kiuj havas aŭd- kaj vidkapablon.

Al kiuj akordigi la informadon kaj organizatecon dum kongresoj?
Nu, laŭ mia opinio, al novaj/unuafojaj kongresanoj (1), al maljunuloj (2) kaj al handikapuloj (3). Kial? Ĉar pli spertaj kongresanoj jam scias multe pri kongresoj, kaj ilin certe ne ĝenos pli da informoj dise sur la muroj, flugfolioj aŭ eble en etero, sed novaj aliĝantoj certe havas neceson pri pli detala informado. Sed kiel fari tion? Nu, ni prenu laŭvice...

Neceso de afiŝoj, flugfolioj
En la kongresejo el Roterdamo ni devis transiri almenaŭ tri ejojn (sed ne fermitaj ĉambroj) por atingi la centran halon-placon, kiu funkciis kiel la ĉefa ripozejo antaŭ, inter kaj post la programeroj. (Tie estis organizita la Interkona Vespero kaj Movada Foiro - vidi tiun ĉi videon). En transiritaj ejoj troveblis nenie inform-afiŝoj, nek tie funkciis la inform-tablo. La sola sencumiga/direktiga aĵo estis la bruado de jam alvenintoj. Mi eĉ ne povas imagi, kiel orientiĝis unuafoje ekz. iu ĵus alveninta kongresano, kiu ne nur nova, sed aldone ankaŭ aŭdhandikapulo estis?

Mi scias, problemojn ja mi havas, sed mi povas malfacile deĉifri ankaŭ nun tiun ĉi mapenigmon.

Do, kvankam al la "spertohavaj" kongresanoj eble ŝajnas stultaĵo, tamen, kaj la inform-tablo, kaj la diversaj afiŝoj pri sciindaĵoj devus esti tuj post la ĉef-enira pordo. Almenaŭ, tiel estintus logika por mi. Oni povus reagi al tiu ĉi rimarko, sed homoj ja havas langon, do ili kial ne povus demandi iun ajn? Simple, ĉar novuloj aldone pritimas prononcadon, ili ne fidas pri sia lingvorego; bonvolu rememori viajn unuajn frazojn elbuŝitajn... Kaj laste: mi scias, ke ĉiu spertohava kongresano estas spertulo ankaŭ pri mapolego (la kongresa libro enhavis ankaŭ mapon pri la kongresejo), tamen, ekzistas iuj, kiuj pli facile orientiĝas laŭ akurataj kaj direktitaj sagoj. Plejparte oni ja estas bildig-tipaj!

Ankaŭ ion pri orientiĝ-kapablo: modernaj uzaĵoj ofte ne faciligas, sed malfaciligas ilian uzon, kiel okazis minimume dufoje ankaŭ kun la lifto en la kongresa konstruaĵo. Dufoje mi devis persone liberigi malspertulojn pri liftoj, ĉar la hipermoderna maŝino havis du kontraŭajn pordojn: unu kondukis al kongresejon, sed la alia al la fermitan ŝtuparon de la personaro, kaj tiu koridoro post la sesa tute fermiĝis. Tiel mi povis lerni, kiel povas oni komuniki kun sekurgardisto nederlande, por liberigi niajn kompatindajn kongresanojn kiuj trafis en panikon. Ne forgesi, ne ĉiuj havas amikajn kaj memevidentajn rilatojn kun modernaĵoj!

Resumante: ĉiu organizanto pensadu unue kiel nov-kongresano, maljunulo, handikapulo kaj ankaŭ komencanto, kaj nur poste decidi pri la praktikaj solvoj, kiuj informoj superfluas aŭ estas memevidentaj!

Ĉiĉeronado aŭ gvidado de kongresanoj
Tezo: ne nur intelektan nutraĵon soifas la homo! Do, la ĉiutaga bezono same karakterizas ankaŭ la kongresanon, estu ŝi/li la plej fama movadano. Kaj tio simile veras en la kazo de nov-kongresanoj, eĉ, duoble, se ili estas ankaŭ eksterlandanoj. Bonvolu ne preterlasi tion kiel organizanto troŝarĝita kun intelektaj valor(aĵ)oj. Tial estus inda, se okaze de kongresoj ĉiu grupo de 30-50-70-100 anoj havus propran gvidanton, laŭeble enlandanon (t.n. voluntulon), kiu estas informita pri la lokaj sciindaĵoj praktikaj. Ekzemple, en Roterdamo mi ne havis kiun pridemandi, de kie mi povus aĉeti vindotukon/vindaĵon por mia fileto? Kompreble, en tiuj kazoj trivialaj vi ne nepre volus kontakti la ĉeforganizanton, ĉu ne? Ho, mi solvis la problemon, sed tio forrabis de mi/ni duontagon.

Laŭ la (mis)ekzemplo de Roterdamo, la interesiĝanto preskaŭ neniam ricevis surloke utilan respondon se ŝi/li havis demandon, ĉar preskaŭ ĉiam troviĝis aliloke la respondeculo pri tiu temo/kampo. Nu, se ene de kongresejo troviĝas pli da varmaj punktoj organizaj, mi ne komprenas kial ne havis tiuj rektan kontakton inter ili: per telefono, radio (walkie talkie), interreto - ekzemple. Tiel oni estus ricevintaj respondon ĝustamomente, kaj ne poste, iam, aŭ absolute ne. Ĉar respondoj, reagoj - plejparte - tiam utilas, se ili alvenas en la ĝusta momento.

Unuspaca etoso kongresa
Ankaŭ ĉi-tie mi estos konkreta, havante akuratajn "solvo"-proponojn. Do, kial ne havu propran radio-elsendon dum la kongresoj? Kial ne dissendi dumkongrese ankaŭ interrete la sonmaterialojn? La tekniko ne estas multekosta, kaj tiel la organizantoj povus informi ĉiun kongresanon pri la plej gravaj informoj, prelegoj k.t.p., kaj tio ne nepre postulas profesian radiostudion kaj redakcion. Mi donas konkretan proponon pri la necesaj iloj. Jen:

Radiosendilo
La sendilo konekteblas rekte al komputilo, sed ankaŭ al sonamplifilo uzata dum prelegoj. Helpe de ĝi oni povas dissendi aktualaĵojn, anonc(et)ojn ankaŭ. Ĝia dissenda areo atingas ĉ. 300-500 metrojn

Detaloj pri la radiosendilo; prezo ĉ. 155 USD aŭ 105 eŭroj.

Tri proponoj pri radioriceviloj 'klasikaj'


Prezo - 412 HUF, ĉ. 1,73 eŭroj.

La radioricevilojn enhavus la kongresa inform-pakaĵo, do la prezon de radioj entenus la aliĝkotizo, kio ja signifas maksimume 5 eŭrojn pli. La radiosendilon mem, post la UK 94 el Bjalistoko oni povus uzi aŭ en la E-muzeo, aŭ en la Esperanto Centro kiel helpilo.

Nu, karaj venontaj kongresanoj kaj organizantoj, jen miaj proponoj por plibonigi la venontajn Universalajn Kongresojn. Ek!

Aldono:
Ne forgesi, ne la kritiko mem gravas - ĉar dum amaseventoj maleblas kontentigi ĉiujn partoprenantojn unuope -, sed la ebla akceptemo de la organizantoj de novaj kongresoj pri tiuj temoj/atentigoj, kiujn mi koncernis. Miaj "solvo"-proponoj ne nepre devas esti aplikotaj, ili estas nur variacioj je unu temo.