A: เขาถึงบอกว่าคนเรานี่มันไม่ค่อยมีความพอดีนะ
บางคนดิ้นรนแทบตายอยากจะเรียนหมอ ก็ไม่ได้เรียน
บางคนได้เรียนแล้ว ก็ท้อจนไม่อยากเป็น

บางทีที่เราไม่รู้สึกอยากได้อะไรที่อยู่ตรงหน้า
ก็เพราะเราอิ่มกับมัน อาจจะอยู่กับมันมานานเกินไป

หมอต้องหาเวลาเบรกตัวเองบ้างครับ
หยุดพัก แล้วไปเปิดสมองที่อื่นดูบ้าง

อีกอย่าง อย่าคิดว่า เรากำลังทำสิ่งนี้ให้ตัวเอง
ลองนึกถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เช่น พ่อแม่เรา
หรือในหลวง หรือพระพุทธเจ้า

อาจจะวางใจ ว่าเราทำเพื่อความภูมิใจของพ่อแม่
เพราะพ่อแม่ ก็แค่อยากเห็นลูกประสบความสำเร็จ

ทำเพื่อในหลวง ก็วางใจว่า ท่านทรงเหน็ดเนื่อยกว่าเรามาหลายสิบปี
เราจะเหนื่อยอีกสักปีสองปี ไม่ได้เลยเหรอ

ทำเพื่อพระพุทธเจ้า ก็ให้คิดว่า เราทำเพื่อจะได้ช่วยรักษาชีวิตคน
ให้เขามีโอกาสอยู่รอดไปทำความดี ปฏิบัติธรรม

ถ้าหมอไม่มีวันหยุด หมอหาเวลาพักใจบ้าง ครั้งละสามนาที ห้านาที
หลับตา หายใจเข้าลึกๆ มีสติ รู้สึกตัว
กลั้นลมหายใจไว้แป๊บนึง รู้สึกถึงความว่างในช่วงสั้นๆนั้น
แล้วผ่อนลมหายใจออกยาวๆ มีสติ รู้สึกตัว

ทำสักสามชุด แล้วหายใจตามปกติ ด้วยความรู้สึกตัว
หมอจะรู้สึกว่ามีแรงมากขึ้น

ลองดูนะครับ เดินมาไกลแล้ว
ล้มเลิกไปตอนนี้ เสียดายโอกาสนะ