Jen la video www.youtube.com/watch?v=cQHkDCaa5Ac


Si fuera más guapa y un poco más lista

Si fuera especial, si fuera de revista

Tendría el valor de cruzar el vagón

Y preguntarte quién eres.

Te sientas en frente y ni te imaginas

Que llevo por ti mi falda más bonita.

Y al verte lanzar un bostezo al cristal

Se inundan mis pupilas.


De pronto me miras, te miro y suspiras

Yo cierro los ojos, tú apartas la vista

Apenas respiro me hago pequeñita

Y me pongo a temblar

Y así pasan los días, de lunes a viernes

Como las golondrinas del poema de Bécquer

De estación a estación enfrente tú y yo

Va y viene el silencio.

De pronto me miras, te miro y suspiras

Yo cierro los ojos, tú apartas la vista

Apenas respiro, me hago pequeñita

Y me pongo a temblar.

Y entonces ocurre, despiertan mis labios

Pronuncian tu nombre tartamudeando.

Supongo que piensas que chica más tonta

Y me quiero morir.

Pero el tiempo se para y te acercas diciendo

Yo no te conozco y ya te echaba de menos.

Cada mañana rechazo el directo

Y elijo este tren.

Y ya estamos llegando, mi vida ha cambiado

Un día especial este once de marzo.

Me tomas la mano, llegamos a un túnel

Que apaga la luz.

Te encuentro la cara, gracias a mis manos.

Me vuelvo valiente y te beso en los labios.

Dices que me quieres y yo te regalo

El último soplo de mi corazón.

Se mi estus pli bela kaj iom pli inteligenta

Se mi estus speciala, se mi aperus revue

Mi havus la kuraĝon transiri la vagonon

Kaj vin demandi kiu vi estas.

Vi sidas antaŭ mi, kaj vi eĉ ne imagas

ke mi portas pro vi la jupon plej belan.

Kaj vidinte al vi ĵeti oscedon fenestren

Inundiĝas miaj pupiloj.


Subite vi min vidas, mi vidas, vi suspiras

Mi fermas la okulojn, vi ĉesas min vidi

Mi preskaŭ ne enspiras, mi eksentas min eta

Kaj mi ektremas nun

Kaj tiel la tagoj pasas, de lund' al vendredo

Kiel la hirundoj de l' Bécquer-poemo

De trajnej' al alia, vid-al-vide vi kaj mi

Iras kaj venas la silent'.

Subite vi min vidas, mi vidas kaj vi suspiras

Mi fermas la okulojn, vi ĉesas vidi min

Mi preskaŭ ne enspiras, mi eksentas min eta

Kaj mi ektremas nun

Kaj jen tio okazas, vekiĝas miaj lipoj

Kaj diras vian nomon ili balbute

Supoze, vi pensas kia stulta knabin

Kaj min plaĉus morti.

Sed la tempo haltiĝas kaj vi venas dire:

mi vin ne konas sed jam vi min mankis

Mi neas la rektan, je ĉiu maten'

Kaj elektas ĉi trajnon.

Kaj ni estas preskaŭ tie, mia vivo ŝanĝiĝis

Speciala tag' ĉi (tiu) marto 11a.

Min vi prenas la manon, alvenas al tunel'

Kaj for nun la lum'.

Mi trovas vian vizaĝon, danke al miaj manoj.

Mi fariĝas kuraĝa, kisas vin surlipe.

Vi diras, mi amas vin kaj mi donacas

La lastan elspiron de mia kor'.


Kaj bedaŭrinde tiu teruraĵo okazas fine de la kanto...
En ĉi tiu memorinda kaj plorinda datreveno, mi volis kontribui al memorigo de tiuj vivo-perdintoj tiamaj. Ke ne plu okazu tia tragedio.
Y desgraciadamente este terror ocurre al final de la canción...
En este aniversario para recordar y llorar, quería contribuir al recuerdo de todos los que perdieron la vida aquel día. Que no vuelva a ocurrir tal tragedia nunca más.






Traducción al esperanto del español
Traduko al Esperanto el la hispana