Katolika Sento's blog

En tiu tempo Jesuo aperis al la dek unu disĉiploj kaj diris al ili:
„Iru tra la tuta mondo kaj prediku la evangelion al ĉiuj homoj.
Kiu kredos kaj estos baptita, saviĝos;
 sed kiu ne kredos, estos kondamnata.
La kredantoj faros miraklojn;
alvokante mian nomon, ili elpelos demonojn,
 parolos per novaj lingvoj, prenos per siaj manoj serpentojn,
kaj se ili trinkos ion mortigan, ĝi neniel difektos ilin.
Sur malsanulojn ili metos la manojn, kaj ili saniĝos."
Post tiuj vortoj la Sinjoro Jesuo estis suprenlevita en la ĉielon,
 kaj Dio donis al Li la povon apud si.
Tiam la disĉiploj foriris predikante ĉie la evangelian mesaĝon.
Kaj la Sinjoro agadis kun ili
 kaj konfirmadis iliajn vortojn per mirindaj signoj

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ĈIELENIRO- Filippo de Antonio…

En tiu tempo Jesuo diris al siaj disĉiploj:
„Mi estas la vera vito, kaj mia Patro estas la kultivisto.
Ĉiun ne fruktodonan branĉon Li fortranĉas kaj forĵetas;
kaj tiujn, kiuj donas frukton, Li purigas el ĉio,
 kio malhelpas abundajn fruktojn.
Jam vi estas purigitaj pro la vorto, kiun Mi anoncis al vi.
Estu kunigitaj kun Mi, kaj Mi estos kunigita kun vi.
Kiel la branĉo ne povas per si mem doni frukton,
 se ĝi ne estas kunigita kun la vito,
tiel ankaŭ vi ne povas doni frukton, se vi ne estas kunigitaj kun Mi.
Mi estas la vito; vi estas la branĉoj.
Kiu estas kunigita kun Mi, tiu donas multe da frukto;
 ĉar sen Mi vi nenion povas fari.
Se iu ne estas kunigita kun Mi,
 tiu estos forĵetata, kiel la branĉoj, kiuj sekiĝas,
 kaj kiujn oni kolektas por fajro.
Se vi restas en Mi kaj miaj vortoj enradikiĝas en vi,
 petu kion ajn vi volos, kaj tio estos donata al vi.
Brilas la gloro de mia Patro,
 kiam vi donas multe da frukto, fariĝinte miaj disĉiploj."

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Lorenzo Lotto- Kristo vito

En tiu tempo Jesuo diris:
„Mi estas la bona paŝtisto.
La bona paŝtisto estas preta doni sian vivon por la ŝafoj.
 Sed tiu, kiu ne estas paŝtisto,
sed nur dungito por la gardo, kies propraĵo la ŝafoj ne estas,
kiam li vidas la lupon venanta, forlasas la ŝafojn kaj fuĝas.
Tiel la lupo ilin kaptas kaj dispelas.
Ĉi tio okazas, ĉar li estas nur dungito, ne paŝtisto;
 tial li ne zorgas pri la ŝafoj.
Mi estas la bona paŝtisto:
Mi konas miajn ŝafojn, kaj ili konas Min,
 kiel la Patro konas Min, kaj Mi konas la Patron.
Kaj Mi donas mian vivon por la ŝafoj.
Kaj ankaŭ aliajn ŝafojn Mi havas, kiuj ne estas de ĉi tiu ŝafejo.
Ankaŭ de tiuj Mi devas fariĝi paŝtisto.
Ili aŭskultos mian voĉon, kaj estiĝos unu grego kun unu paŝtisto.
Pro tio la Patro Min amas:
 ĉar Mi demetas mian vivon, kaj poste Mi reprenos ĝin.
Neniu forprenas ĝin de Mi, sed Mi demetas ĝin memvole.
Mi havas la povon ĝin demeti, kaj mi havas la povon ĝin repreni.
Ĉi tiun ordonon Mi ricevis de mia Patro."

En tiu tempo la disĉiploj el Emaus rakontis tion,
 kio okazis al ili sur la vojo,
 kaj kiel ili rekonis Jesuon dum la dispecigo de la pano.
La disĉiploj estis interparolantaj pri tio,
 kiam Jesuo mem aperis meze de ili, kaj diris: „Paco estu al vi!"
Kun konsterno kaj timo ili unue pensis, ke ili vidas fantomon.
Sed Jesuo diris al ili:
„Kial vi havas tiom da duboj en via koro?
Rigardu miajn manojn kaj miajn piedojn! Vere estas Mi!
Tuŝu Min kaj certiĝu: fantomo ne havas karnon kaj ostojn, kiel Mi."
Kaj tion dirante Jesuo montris al ili siajn manojn kaj piedojn.
Ili tamen ne povis ankoraŭ kredi pro miro kaj ĝojo.
Tiam Jesuo demandis ilin:
 „Ĉu vi havas ion por manĝi?"
Ili donis al Li iom da rostita fiŝo.
Jesuo prenis kaj manĝis ĝin antaŭ ili.
Poste Li diris al ili:
„Jen estas miaj vortoj,
 kiujn mi parolis al vi, kiam Mi ankoraŭ estis ĉe vi.
Mi ripetis, ke devas plenumiĝi ĉio,
 kio estas skribita pri Mi en la leĝo de Moseo,
 en la libro de la profetoj kaj en la psalmoj."
Jesuo helpis ilin kompreni la signifon de la Skriboj, kaj Li diris al ili:
„Estas skribite, ke la Mesio devos morti,
 sed la trian tagon Li devos leviĝi el la mortintoj.
Laŭ lia ordono nun devas esti predikata al ĉiuj popoloj
 invito al konvertiĝo por ricevi pardonon de pekoj.
Vi estos atestantoj pri tio, komencante de Jerusalemo."

Kiam vesperis en tiu unua tago de la semajno,
la disĉiploj estis kune en la vespermanĝejo,
kun pordoj fermitaj pro timo antaŭ la Judoj.
Subite Jesuo venis, ekstaris meze de ili kaj salutis ilin:
„Paco estu kun vi!"
Poste Li montris al ili siajn manojn kaj sian flankon.
La disĉiploj ĝojis, vidante la Sinjoron.
Denove Jesuo diris al ili: „Pacon al vi!
Kiel la Patro sendis Min, tiel ankaŭ Mi sendas vin."
Kaj, dirinte tion, Li elspiris sur ilin, kaj diris:
„Ricevu la Sanktan Spiriton:
kies pekojn vi pardonos, al tiuj ili estos pardonitaj;
kies vi ne pardonos, al tiuj ili ne estos pardonitaj."
Tomaso, nomata Didimo, unu el la dek du disĉiploj,
ne estis kun ili, kiam Jesuo venis.
La aliaj disĉiploj tiam diris al li: „Ni vidis la Sinjoron!"
Sed li deklaris:
„Se mi ne vidos en liaj manoj la truojn de la najloj,
se mi ne metos mian fingron tien,
kaj se mi ne tuŝos per la mano la vundon de lia brusto,
mi ne kredos."
Post ok tagoj la disĉiploj denove estis tie, kaj ankaŭ Tomaso kun ili.
La pordoj estis fermitaj.
Jesuo aperis, haltis en la mezo kaj salutis: „Paco estu kun vi!"
Poste Li diris al Tomaso:
„Etendu ĉi tien vian fingron kaj rigardu miajn manojn;
etendu vian manon kaj tuŝu mian vunditan bruston.
Estu ne plu nekredema, sed kredanta!"
Tomaso respondis al Li: „Mia Sinjoro kaj mia Dio!"
Jesuo diris al li:
„Vi kredas, ĉar vi Min vidis:
feliĉaj estas tiuj, kiuj ne vidis kaj tamen kredas!"
Jesuo faris multajn aliajn miraklajn signojn antaŭ siaj disĉiploj,
kiuj ne estis skribitaj;
sed ĉi tiuj estis skribitaj, por ke vi kredu,
ke Jesuo estas la Mesio kaj la Filo de Dio.
Se vi kredas je Li, pere de Li vi havos vivon.

La unuan tagon de la semajno frumatene,
Maria Magdalena iris al la tombo de Jesuo
dum estis ankoraŭ mallume,
kaj vidis la ŝtonon forigita de la enirejo de la tombo.
Ŝi do kuris al Simon Petro kaj al tiu alia disĉiplo, kiun Jesuo amis,
kaj diris al ili:
„Oni forprenis de la tombo la Sinjoron,
kaj ni ne scias kien oni Lin metis."
Eliris do Petro kaj la alia disĉiplo, kaj iris al la tombo.
Ambaŭ kuris kune,
sed la alia disĉiplo kuris antaŭe, pli rapide ol Petro,
kaj unua alvenis al la tombo.
Kliniĝinte, li enrigardis,
li vidis la tolaĵojn kuŝantaj, tamen li ne eniris.
Kiam Simon Petro, sekvante lin, alvenis, li eniris en la tombon;
kaj li vidis la tolaĵojn kuŝantaj
kaj la mortotukon, kiu estis sur lia kapo,
ne kuŝanta kun la tolaĵoj, sed kunvolvita en aparta loko.
Tiam eniris ankaŭ la alia disĉiplo, kiu unua alvenis al la tombo:
li vidis, kaj ekkredis.
Ĉar ili ankoraŭ ne komprenis tion, kion diras la Skriboj,
tio estas ke Jesuo devos releviĝi el la mortintoj.

En tiu tempo Jesuo diris al Nikodemo:
„Kiel Moseo levis la serpenton en la dezerto,
 tiel devas la Filo de la homo esti levata,
por ke ĉiu, kiu kredas je Li, havu eternan vivon.
Dio tiel amis la mondon, ke Li fordonis sian unikan Filon,
 por ke ĉiu, kiu kredas je Li, ne pereu,
 sed havu eternan vivon.
Dio sendis sian Filon en la mondon, ne por kondamni la mondon,
 sed por ke la mondo per Li saviĝu.
Kiu kredas je Li, ne estos juĝata;
 sed la nekredanto jam estas juĝita,
 ĉar li ne kredas en la nomo de la ununaskita Filo de Dio.
Kaj jen estas la juĝo:
ke la lumo venis en la mondon,
 sed la homoj preferis mallumon al la lumo,
 ĉar ili malbone agadas.
Ĉiu, kiu faras malbonon, evitas la lumon,
 kaj ne alproksimiĝas al la lumo,
por ke ne malkovriĝu liaj agoj.
Sed tiu, kiu obeas al la vero, venas al la lumo,
 kaj la lumo montras al ĉiuj,
 ke en liaj agoj li obeis al Dio."


La videoevangelio estas ĉi tie

Estis proksima la Pasko de la Judoj
 kaj Jesuo supreniris al Jerusalemo.
En la sanktejo Li renkontis vendistojn de bovoj, ŝafoj kaj kolomboj,
 ankaŭ monŝanĝistojn, kiuj sidis tie.
Tiam Li, farinte vipon el ŝnuroj, forpelis ĉiujn el la sanktejo,
 ankaŭ la bovojn kaj ŝafojn,
kaj disĵetis la monerojn de la ŝanĝistoj, kaj renversis iliajn tablojn.
Al la vendistoj de la kolomboj li diris: „Forprenu tion de ĉi tie,
kaj ne faru el la domo de mia Patro domo de komerco."
Tiam liaj disĉiploj rememoris, ke estas skribite:
„Fervoro pri via domo min konsumas."
Responde al tio la Judoj diris al Li:
„Kiel Vi pravigos Vin, ke Vi faras tion?"
Jesuo respondis dirante al ili:
„Detruu ĉi tiun templon kaj Mi restarigos ĝin en tri tagoj."
Diris nun la Judoj:
„Kvardek ses jarojn postulis la konstruo de ĉi tiu templo,
 kaj ĉu Vi restarigos ĝin en tri tagoj?"
Sed Li parolis pri la templo de sia korpo.
Post lia leviĝo el la mortintoj,
 liaj disĉiploj rememoris, ke Li antaŭanoncis tion,
 kaj ili kredis al la Skribo kaj al la vorto, kiun diris Jesuo.
Jesuo loĝis en Jerusalemo dum la paskaj festoj.
Multaj, vidante la miraklojn, kiujn Li faris, kredis je Li.
Jesuo ne konfidis sin al ili; ĉar Li bone konis ĉiujn
 kaj Li ne bezonis, ke iu atestu al Li pri la homo;
ĉar Li mem sciis, kio estas en la homo.

La videoevangelio estas ĉi tie