``Patrujo `` estis verkita en la `серба кирила литеро` la ĉefa letero ĉe Serboj.
Mi verkis ĉi tiun poemon ,renkonte al tradicia festotago VIDOVDAN -Vidotago dediĉita al kosovaro loĝanta en timoka regiono/la orienta parto de Serbio/ ,fakte loĝantaj en 17 vilaĝoj en ĉirkauaĵo de la urbo Zajeĉar/la regia centro de Timoka regiono
/La 28 an de Junio en la vilaĝo Zvezdan okazos la sesa tradicia ``Granda renkontiĝo - Sabor/serbe/``de loĝantoj loĝintaj ĉi tiun regionon dum la granda serba migrado pro turka invanado kaj okupado de la lando.

Домовина
Домовино моја мила
у теби сам гнездо свила ,
крај Тимока хладне воде,
где девојке коло воде.
Ој,Србијо ,мила мати,
недај да ми срце пати,
недај да ми душа вене ,
Косово је део мене.
Шест векова битку бијеш
са извора воду пијеш,
из кладенца прадедова
од косовских витезова
и од лозе Немањића
до јунака царевића.
Косово је увек било
Православље што се свило.
Душа се слободом храни
то чак знају сви џивџaни .
Нека битку добијену
да Божури не увену,
у миру чува српски род,
славу даће небески свод.

написала Мирић Јадранка

Patrujo

Patrujo kara mia,
mia nesto en sino via.
Ĉe malvarma Timok river`
knabinoj rondondancas,ver` .

Ej,Serbio,panjo kara,
mi ne estu plu amara .
Kosovo,lando! Eĥadas
Ses epokoj bataladas.,
,
El fontoj de praavoj,
de kosovana kavalir`
el reĝoj Nemanjiĉgento ,
ĝis bravuloj,caridetoj.

Jes,Kosovo ĉiam estis
Ortodoksa eklezio.
Anim` sin nutras libere,
eĉ pasero scias,vere.

Ke batalo ĵus gajnita
ne velkigu peoniojn,
en paco gardu la genton,
glore agu homosenton.

Esperantigita de MJadanka