Vy Bard's blog

Atvaizd0080

Kelke da monatojn mi ne loĝos hejme. Pro mia laboro, mi denove transloĝiĝis al arbaroj pli norde. Sur la bildo- Domo en Arbaro.

Ĉu ne romantika?

mi kaj vi verŝajne jam aŭdis pri ideo de dr. Esperanto kaj standardo de esperanta movado

n2204470288 29471

Sed kion signifas tiu ruĵa flago ? Ĉu vere esperantistoj jam ne estas samideanoj?

3278251.3e551ed7.s

Ĉu vi ankaŭ aŭdis pri aliaj diversaj cleoj de "esperanta movado"?

Se iu jam havas diversaj celoj, ili ne devus uzi similan standardon ! Ĉu ne?

http://www.youtube.com/watch?v=49fC7Wzorck

To compare to other languages, this is so perfect, as the round wheel to compare to eight- corner.

(Elmar)

Sur biciklopado A-10

Tre rava biciklopado en Litovio farita el Nida ĝis Šventoji. Ĝi meandras apud la marbordo, tra pinarbaroj kaj dunoj. Tio estas tre ĉarma vojo por familia aŭ solaj biciklistoj. La tandejoj estas en Nida, Klaipėda kaj Šventoji. Tuta la biciklopado tra Litovujo daŭriĝis proksime 120 kilometrojn, poste perdiĝis ie en Latvio aŭ en Rusio.
Provu vin mem !

Ni ripetos tiun vojaĝon veršajne en julio ĉiu-jare, do vi povos kuniĝi.

fotoj

Kiel lerni la infanon esperante ? Tiu "lernantulo" ankoraŭ ne vizitas lernejon, kaj ne konas substantivojn nek verbojn. Sed li rapide lernas per ludo pri raportisto, ankaŭ spektante filmetojn pri Granda Mazi.

http://www.youtube.com/user/vybard#uploads/7/7bZZ-vzm6rQ

http://www.youtube.com/user/vybard#uploads/0/TmyRGBUTsg4

Mazi estas tie:

http://www.youtube.com/results?search_type=&search_query=espranto+mazi+en+gondolando&aq=f

Ĉu vi ankaŭ havas iajn ideojn?

Danio insuloj

Mi planis tiun vojaĝon, per retmapo bikely.com. La mapo estis presita kaj fiksita sur la mia stirrado. Ni vojaĝis duope kun mia filino, ĉar ŝi brave finis la lernejon kaj aniĝis en Akademio de Arto.
Celo estis - viziti unu oficejo en Kopenhago por signi kelkojn paperojn. Tio por publike. Certe - ni ripoziĝis.

Vetero estis tre varma, tial ni naĝis tiom, kiom ejn ni volis, esplorigis urbetojn, kaj lokalajn bazaretojn, babilis kun agrablaj homoj. Tial ni eksciis kial tio estas bone vojaĝi per bicikloj!

Pro varmego ni tre ofte ekturnis niajn biciklojn al naĝejoj. Kelke da fojoj ni aperadiĝis ie en ekstere nian mapon! Baldaŭ ni akvidis ke tio ne gravas, ĉar sufiĉe bonajn mapojn lokala komuno disdonas per ĉiu petrolstacio. El tiu fojo, ni, kvazaŭ laboratoriaj mosoj, regule vizitis petrolstatiojn por tiuj senpagaj mapoj.
Tia ni veturis ĉirkaŭ cent kilometroj dum tago.

En tuta Skandinavio ŝoferoj estas tre gentaj. Bicikliston ili preterpasas per distanco, kvazaŭ tio estas granda lernejbuso. Se vi estis sidintaj en tanko, ni verŝajne ne sentus sin pli sekure. Trans Svedio ni veturis dum semajnfino. Ĉie regis la varmego kaj silentego, nur iom da aŭtoj preterpasis nin. Ĉiuj biciklistoj, kiuj ni renkontis sur mallarĝaj transarbaraj vojoj, gaje salutiĝis kun ni. Tiel gaje ni preterpsis Svedio ĝis okcidenta ĝia marbordo. Neniu okazis antaŭ ni akiris ĝis Sveda urbo - Helsingborgo. Tri grandaj landstratoj alvenas en tiu havenurbo. Oni ne rajtas biciklistojn veturi sur la landstratoj, tial ni serĉis iun alian vojon por veni en la urbo. Ne egzistas tian malbonan situacijon kiu ne povus pli malboniĝi: ni alvenis al tiu embarasa loko en meznokto.
Verŝajne ni aspektis plej malgaje, sur la vojkruciĝo, legante grandan Atlason de Eŭrope. Tamen unu homo decidis helpi, kaj ekhaltis sian aŭton. Tiu tre afabla viro ne parolis angla, kaj ni ne komprenis Svedan lingvon. Ni uzis plejmaljuna kontaktmaniero - la konturado. Svedulo rapide konturis la mapon sur la malgranda kvitanco de butiko. Tiu viro certe ne multe parolis angle. "red liĝt" - ("ruĝa lumo...") estis tuto, kion li diris ne per svede. Kiam ni jam opinias, ke vojo estas komprenebla, ni kore dankis kaj desalutis. Certe la itinero estis komplikata. Fin fine ni turnis ie ne ĝuste, kaj aperiĝis sur la landstrato. Nur antaŭ, nur poste ni nevidis iuj Policistoj en tuta Svedio, sed policistoj rimarkis nin (nokte!) dum tri minutoj! Mi estas aŭdinta pri grandegaj penaloj por rompagi la trafikregularon, tial mi certe ektimis. Impresebla senharara policisto per perfekta angla lingvo enklariĝis kiel tio estas danĝera, bicikli dum nokto sur landstrato, tamen aŭskultis nian klarigon, Ke ni perdis nian vojon. Tiam kelke minutoj diligente studis la "mapon" sur kvitanco. Poste li decideme iris al sia aŭto. Mi estis tre mirinda, kiam ekvisdis lin alportinte ne penalabileton, sed la grandan ruĝan lumesignon por trafiko halti, ke ni povus reveni sur la nia vojo. Jen la "ruĝa lumo"- mi komprenis. La ruĵa lumo por kiu ni certe bezonis tiu nokte! Post unu da horo ni feliĉe alvenis al la tendejo kaj perrapide ekloĝiĝis. Filinujo eĉ ekdiris: "la policisto estis malreala...", kaj tuj ekdormis.
El la tendo mi regardis lumojn sur fremda Dania marbordo, kaj bedaŭriĝis por unu, ke ne estis sufiĉe kuraĝaj fotiĝi nin mem kun tiu brava, inteligenta policisto. Murmuro de la maro ekdormis ankaŭ min.
Dum tiu tago ni preterpasis proksime cent sesdek kilometrojn, kaj sentis sin iom lacaj.
.
Matene ni tute ne volis leviĝi nin mem, sed ĉirkaŭ tendo ludis kelkaj sovaĝaj kunikloj! Ili certe deziris matenemanĝi nian provizon sen ni. Do, eĉ pro sia ĝentilo ni ekleviĝis.

lakona filmeto pri tio:

http://www.youtube.com/watch?v=V-ruZHV1yZE

FOTOJ:

Mi estas komencanto de esperanto, kaj skribas tio por celo lerni min mem. Ĉiam estos dankinda pro rimarkoj