Akilo's blog

Neniu estis en la loĝoĉambro. Guy turnis sin en cirkolo, rigardinte ciu direkto. Li estis sola en apartamento. Kie iris la aliaj personoj? Nun, li ne kredis ke la familio ŝercis kun si. Sed, li ne sciis kion li devus pensi. Estis fakto ke li restis sola en apartamento kaj antaŭ kvin minutoj, li aŭdis granda bruo.

Li revenis ĝis sia ĉambro. Li prenis sian tornistron kaj iom mono. Kun maltrankvila sento, li forlasis sia ĉambro kaj forlasis la apartamento.

Multaj homoj estis en la strato. Nun, ciuj lin ŝajnis minacajn. Vizaĝoj, voĉoj, tutaj fremduloj. Eble malamikoj. Guy turnis sin desktre post maldekstre. Lia familio ne estis videbla.

La urba mateno dolĉe fluis ĉirkaŭ lin, sed li estis aparta kaj sola. Sola meze de multaj personoj. Sola sub aŭtuna suno. Sola en urba ario.

“Saluton, Malgranda Terpomo.” Voĉo parolis en nigra pordo trans la strato.

Guy ne turnis sin. Alia voĉo meze de dek mil voĉoj.

“Terpometo?” La ina voĉo diris. “Kiel vi ne marŝis trans la strato kaj parolis kun mi?”

Guy nun turnis sed ne li neniu vidis. La pordon estis malgranda kaj malluma. Eble li vidis iun en la ombro. Virino. Alta kaj magra. Guy atendis aŭtojn kaj homojn, transiris la straton, kaj marŝis ĝis la virino. Ŝi movis pli profunda en ombro. Guy hezitis.

“Nu, mia malgranda terpomo.” Ŝi diris, voĉo kiel dolĉa akvo malvarma.

“Mia nomo estas Guy.”

“Ne.” Diris la akva voĉo, denove pli profunda. Guy movis sin antaŭen. “Vi estis mia terpomo.”

Guy estis en forta ombro. “Kie vi iras?”

“Sekvu min kaj mi montros al vi kia vi serĉas.”

Guy haltis. “Kiu vi estas?”

La ĉambro estis malgranda kaj silenta.

“Helina.” Ŝi diris. “Via Helina.”

Guy ne konis neniu kun nomo Helina.

Mi parolas multajn lingvojn kaj nun mi lernas esperanton. Mi tre ŝatas esperanton. Mi studas la gramatikon kaj mi legas librojn en esperanto. Mi decidis skribi prozo. Mi esperas ke estos bone metodo plibonigi. Mi feliĉos ricevi komentojn kaj korektadojn.

-----

Ĉapitro 1

Guy Antras vekis kaj tujaŭdis granda bruo. Li fartis lanta kaj dormema, sed li estis certa ke forta, terura bruo originis el alia ĉambro de sia domo. Li plivekigis sin. Nun, la bruo ŝajnis pli proksima. Eble voĉoj- homa voĉoj miksita kun besta voĉoj. Bestoj ke provis paroli kiel homoj.

Guy pensis de sia patro kaj patrino. Kio okazas en ilia ĉambro? Aŭ, eble, la bruo originis el la ĉambro de sia frato? Ree, Guy ricevis la fortan senton ke ia besto provis paroli. Li staris kaj iris al pordo de sia ĉambro. Li puŝis la orelo al pordo kaj askultis. Silento. Malrapide, Guy malfermis la pordo kaj rigardis eksteren. Li vidis neniu, li aŭdis nenio, se sia koro batis forte kaj rapide.

Lante, li denove aŭdis la kutimajn sonojn de la urbo. Tiofaro estas granda urbo, li pensis. Sonoj kaj voĉoj estis normalaj. Eble la bruo ne originis en sia apartamento. Eble ĝi ne rilatis al si.

Li marŝis trans la koridoro kaj batis la pordon de sia frato.

“Marko? Ĉio estas bone? Vi estas bone?”

Nenia respondo.

“Marko, ne faru ŝercoj.” Li diris. “Malfermu la pordon!”

Silentis la ĉambro de sia frato. Guy decidis provi la ĉambro de siaj gepatroj. Li batis la granda pordo al la fino de koridoro. Silento. Guy komencis kredi ke la tua familio ŝercis lin. Lia patro diris ofte ke Guy dormas kiel vintra urso. Eblis ke la familio provis fortimigi lin? Li ne bone kredis, sed li sentis sin koleriginto.

“Tre drola!” Li kriis, sed nur hundo lin rispondis, bojegis al homoj tiu promenis trans la strato.

Guy marŝis ĝis kuirejo. La patrino ne estis tie. Matenaj manĝaĵoj kuŝis sur la tablo, parte preparitaj. Li prenis pecoj de fruktoj kaj metis ĝin en buŝo. Li gustis la dolĉajn fruktojn. Tre dolĉaj tiu ĉi somero, li pensis.

La pordego de la apartamento fermis. Guy saltis. Iu estis interne kun li? Aŭ iu ĵus forlasis la apartamenton? Li prenis tranĉilon de la tablo kaj iris ĝis la loĝoĉambro.